Category Archives: ΔΡΑΣΕΙΣ

Δράσεις της πολιτικής οργάνωσης “Πέλοτο”.

Αλληλεγγυη στη Sanaa Taleb & Συγκεντρωση εξω απο το στρατοπεδο συγκεντρωσης Ξανθης, 05.2016

Στο πλαίσιο καμπάνιας ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και αλληλεγγύης στους αγώνες μεταναστών, αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες της Θεσσαλονίκης, διοργάνωσαν συγκέντρωση έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης μας.

Το πέλοτο ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα συμμετέχοντας στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στις 22.05.2016, με μικροφωνική εγκατάσταση, επικοινωνία με τους έγκλειστους μετανάστες και διανομή της αραβόφωνης έκδοσης της εφημερίδας δρόμου Άπατρις

Ως δημοσιοποίηση της επερχόμενης δράσης, το Πέλοτο -με τη συνδρομή συναγτωνιστών/στριών από τον αντιεξουσιαστικό χώρο- κρέμασε δύο προπαγανδιστικά πανό στον Ερυθρό Σταυρό και στο Πολυτεχνείο,(ΠΡΟΚΑΤ) και περπάτησε το κέντρο της πόλης μοιράζοντας, την προκήρυξη “Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών εργατών ως πτυχή του ολοκληρωτισμού της εργασίας”, την ανακοίνωση “Άλλο αλληλεγγύη και άλλο φιλανθρωπία” και την προκήρυξη-χρονικό για τον αγώνα της Sanaa Taleb, η οποία καλούσε στη δράση έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Την ανακοίνωση μπορείς να την κατεβάσεις σε μορφή pdf από εδώ ή να τη διαβάσεις παρακάτω

 

Η Sanaa Taleb μοιάζει με εμάς.
Είναι μια από εμάς. Αγωνίζεται και για λογαριασμό μας.

Η 33χρονη Sanaa Taleb κατάγεται από το Μαρόκο, ζει στην Ελλάδα εδώ και 5 χρόνια και εργαζόταν σε μαγαζί του κέντρου της Αθήνας. Στις 4 Απριλίου 2015 συνελήφθη επειδή δεν είχε χαρτιά και οδηγήθηκε στο κέντρο κράτησης του Ελληνικού (Αθήνα) όπου κρατούνται δεκάδες άλλες γυναίκες, όλες μετανάστριες χωρίς χαρτιά.

Ενώ πλησίαζε η συμπλήρωση των 6 μηνών μετά τους οποίους σύμφωνα με τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης του σύριζα, δεν θα επιτρεπόταν η συνέχιση της διοικητικής κράτησης μεταναστών για τη μη κατοχή των νομιμοποιητικών εγγράφων, η Sanaa ενημερώθηκε για την παράταση της κράτησής της για άλλους 3 μήνες. Μαζί με μία ακόμη συγκρατούμενη της αλλά και με τη στήριξη αλληλέγγυων της περιοχής, αποφασίζουν να ξεκινήσουν αποχή συσσιτίου διαμαρτυρόμενες για την συνέχιση της κράτησής τους και για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες κρατούνταν. Άλλες κρατούμενες που είχαν αρχικά συμφωνήσει να συμμετέχουν στην διαμαρτυρία, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά από τις έμμεσες απειλές των δεσμοφυλάκων για τις συνέπειες που αυτό θα είχε, και ενώ είχε ήδη προηγηθεί απόπειρα βίαιης απέλασης για 5 από αυτές.

Στις 5 Νοεμβρίου 2015 κι ενώ βρισκόταν στην πέμπτη μέρα αποχής συσσιτίου της ανακοινώθηκε ψευδώς ότι θα αφεθεί ελεύθερη. Οι μπάτσοι την μετέφεραν στο υπόγειο πάρκινγκ της Πέτρου Ράλλη (τμήμα αλλοδαπών)και στη συνέχεια στο αεροδρόμιο όπου αντιλήφθηκε ότι θα την απελάσουν. Η Sanaa αν και δεμένη με χειροπέδες αντιστέκεται στη απέλαση της και αφού τη χτυπούν άγρια, τη γυρνάνε στην Π.Ράλλη και της φορτώνουν τις κατηγορίες της απείθειας και φθοράς ξένης περιουσίας (καταστροφή περιπολικού).

Μετά την επιστροφή της στο Ελληνικό στις 6 Νοεμβρίου 2015 συνέχισε την αποχή συσσιτίου ενώ νοσηλεύτηκε για λίγες μέρες στο Δαφνί όπου οι γιατροί διέγνωσαν την ψυχολογική και σωματική κατάρρευση της υγείας της. Μετά από αιτήματα αποφυλάκισης που απορρίφθηκαν, αγώνες μαζί με τις υπόλοιπες κρατούμενες μετανάστριες, και παράτυπες παρατάσεις της κράτησης της, η Sanaa αφέθηκε ελεύθερη στις 27 Απριλίου 2016 μετά από 13 μήνες κράτησης στο σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ελληνικού.

Όλους αυτούς τους μήνες εκκρεμεί ένα δικαστήριο για απείθεια και φθορά ξένης περιουσίας, λόγω της αντίστασής της κατά την διάρκεια της απέλασης της. Το δικαστήριο μετά από αλλεπάλληλες αναβολές ορίστηκε εν τέλει στις 31/5.

Ο αγώνας της Sanaa Taleb είναι ένα αγώνας ενάντια σε έναν ρατσιστικό και μισάνθρωπο κρατικό μηχανισμό που γεννά στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι ένας ταξικός αγώνας ενάντια στον ολοκληρωτισμό της εργασίας και στην περεταίρω υποτίμηση της ζωής όλων μας και τέλος ένας αγώνας ενάντια σε ένα πατριαρχικό κόσμο που θέλει μόνο τους άντρες ικανούς για οποιαδήποτε διεκδίκηση ενώ τις γυναίκες να αποδέχονται παθητικά τη μοίρα τους.

Η αλληλεγγύη μας στην Sanaa Taleb είναι αδιαπραγμάτευτη.

Όπως αδιαπραγμάτευτη είναι και η στάση μας ενάντια σε όλα τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΔΟΘΕΙ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΘΕ ΕΓΚΛΕΙΣΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΑΣ, ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

Συμμετέχουμε στην παρέμβαση που διοργανώνει η συνέλευση No Lager (Θεσσαλονίκη), έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης μας, για την αλληλεγγύη στους φυλακισμένους μετανάστες.
ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΜΑΗ, 13:30

Πέλοτο,
05.2016

Διαδηλωση αλληεγγυης στους μεταναστες – εναντια στην ευρωπη φρουριο, 26.11.2015

Το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης κάλεσε σε διαδήλωση αλληλεγγύης στους μετανάστες και ενάντια στις κρατικές δολοφονίες.
Ομάδες που στεγάζονται στο Xanadu και ο κοινωνικός χώρος κάλεσαν στη διαδήλωση με αφίσα τους.

diadhlwsh allhleggyhs_bw1

Ανακοινωση για την “αλληλεγγυη στους μεταναστες” με αφορμη καφενειο συλλογης χρηματων και ειδων πρωτης αναγκης στο Xanadu, 6.10 και 10.10.2016

Πραγματοποιήθηκαν 2 καφενεία αλληλεγγύης στο xanadu με σκοπό να μαζευτούν είδη πρώτης ανάγκης και χρήματα για τους μετανάστες που βρίσκονται αποκλεισμένοι στην Ειδομένη και τη Λέσβο.
Την δημοσιοποίηση της δράσης μπορείς να τη δεις στο σάιτ του ανοιχτού κοινωνικού χώρου Xanadu εδώ

Το πρώτο πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 6-10 και το δεύτερο την Πέμπτη 10-10, τα οποία διοργανώθηκαν από διάφορες ομάδες και άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου στην Ξάνθη.

Το πέλοτο -στηρίζοντας τη δράση- μοίρασε την παρούσα ανακοίνωση στο δεύτερο καφενείο.

Μπορείς να την κατεβάσεις από εδώ ή να τη διαβάσεις παρακάτω.

 

Άλλο αλληλεγγύη και άλλο φιλανθρωπία
Στηρίζοντας τις ανάγκες των μεταναστών που περνούν από την ελλάδα

Γέμισαν οι οθόνες μας με εικόνες χιλιάδων μεταναστών να έχουν γεμίσει τη Μυτιλήνη, την Κω, την Αθήνα, την Ειδομένη. Φεύγουν από τους τόπους τους οικογένειες ολόκληρες, πόλεις ολόκληρες. Αφήνουν πίσω τους τόπους τους, εκεί στη δυτική ασία ή στη βόρεια αφρική. Ψάχνουν μια καλύτερη ζωή χωρίς πόλεμο, χωρίς πείνα, γεμάτοι ελπίδες για την πλουσιότερη ευρώπη που έχουν δίπλα τους.
Για μια ευρώπη που στέλνει στρατεύματα, ξεκινά ή συνεχίζει πολέμους, εξοπλίζει δικτάτορες, παραστρατιωτικές οργανώσεις και μετατρέπει τις πατρίδες των μεταναστών σε μη κατοικήσιμες περιοχές. Μια ευρώπη που ακολούθως αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες για τα αποτελέσματα των πολέμων στους οποίους συμμετέχει στη μέση ανατολή και τη βόρεια αφρική σηκώνοντας φράκτες στα διάφορα εθνικά της σύνορα ή επιλέγει το είδος και το ποσοστό των ανθρώπων που θα δεχθεί.

Γιατί αυτός είναι ο καπιταλιστικός νόμος που κινεί τον κόσμο. Πόλεμος, καταστροφή, ξαναχτίσιμο. Για να κινηθεί η οικονομία, για να κινηθεί το χρήμα, για να ανοίξουν αγορές, για να ανακάμψει ο καπιταλισμός με άλλο ίσως πρόσωπο.

Και οι άνθρωποι που είναι στη μέση; Που σκοτώνονται, ξεσπιτώνονται, χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους, τα σπίτια τους, όλο τους το βιος; Παίζουν και αυτοί το ρόλο τους στην ιστορία. Είναι τα φθηνά εργατικά χέρια για την ανάκαμψη των εθνικών οικονομιών. Άνθρωποι εξαθλιωμένοι, φοβισμένοι, κυνηγημένοι. Άνθρωποι που φτάνουν σε σημείο να είναι ικανοποιημένοι μόνο και μόνο επειδή ζουν. Άνθρωποι που θα δουλέψουν μαζικά για ένα ξεροκόμματο σε “νόμιμες” ή σε “παράνομες” δουλειές, ήδη φακελωμένοι μετά τη διαδικασία της ταυτοποίησης που τους επιβάλλεται.
Ιδού λοιπόν το μεγαλείο του δυτικού πολιτισμού μας! Της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Του ΝΑΤΟ! Του λευκού, δυτικού, χριστιανικού κόσμου. Των αξιών, της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και άλλων γλυκανάλατων που ακούμε καθημερινά στις τηλεοράσεις. Τα κράτη μας και οι συνενώσεις τους ξεκινούν, υποδαυλίζουν, διατηρούν πολέμους σε άλλες περιοχές του πλανήτη και εκμεταλλεύονται με τον πιο αποδοτικό για τις εθνικές τους οικονομίες τρόπο, τους μετανάστες που αναγκάζονται να ξεριζωθούν από τον τόπο τους ψάχνοντας ένα καλύτερο αύριο.
Είναι σημαντικό να στηρίζεις υλικά τους χιλιάδες μετανάστες που βρίσκονται στην ελλάδα, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι όμηροι μέσα στο ελληνικό κράτος, αφού όλοι θέλουν να φύγουν σε πιο βόρεια και πιο πλούσια κράτη. Η κίνηση να δώσεις χρήματα ή είδη πρώτης ανάγκης, χωρίς κανένα άμεσο υλικό αντάλλαγμα, σε ξένους και κυνηγημένους ανθρώπους για την άμεση ανακούφισή τους, είναι χωρίς αμφιβολία μια αυτονόητη πράξη ανθρωπιάς.

Αλλά έτσι δεν αλλάζει τίποτα ουσιαστικά. Μετανάστες θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Ακόμα περισσότεροι και από ακόμα περισσότερα μέρη του πλανήτη. Μερικά ευρώ ή μερικές χιλιάδες γεύματα ή σερβιέτες, μένουν στο επίπεδο της φιλανθρωπίας αν δε συνοδεύονται από την έμπρακτη στήριξη των μεταναστών και την πολιτική καταγγελία των αιτιών που δημιουργούν αυτές τις εξαθλιωμένες μάζες ανθρώπων. Είναι απαραίτητη η στήριξη που βοηθά όχι από ελεημοσύνη αλλά επειδή αναγνωρίζει ότι η μετανάστευση είναι το γέννημα της οικονομικής αφαίμαξης των ανθρώπων και της καταστροφής της γης τους που “επιφέρει” η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού. Η προσπάθεια να αναδείξεις την αλήθεια ενάντια στον κυρίαρχο λόγο του κράτους και των μίντια, να οργανώσεις αντιστάσεις απέναντι στη στρατιωτικού τύπου διαχείριση των φθηνών εργατών που εφαρμόζεται στην transit περιοχή της νοτιoανατολικής ευρώπης, να βρεθείς στο πλευρό των μεταναστών απαιτώντας ελεύθερες μετακινήσεις για όλους, να αντισταθείς στο φασιστικό εσμό που ξεμυτίζει λυσσασμένος για να προστατέψει τα συμφέροντα των αφεντικών του είναι το πραγματικό πολιτικό καθήκον όσων επιμένουμε να στεκόμαστε γερά στα πόδια μας στην δική μας πλευρά του ταξικού και κοινωνικού ανταγωνισμού.

Οι μετανάστες δεν είναι ούτε τρομοκράτες, ούτε τυχοδιώκτες, ούτε άνανδροι που δεν έκατσαν να πολεμήσουν στον τόπο τους. Είναι τα αποκαΐδια της φτώχειας και των πολέμων στις πατρίδες τους. Θα είναι η εικόνα από το μέλλον και για άλλους τόπους αυτού του κόσμου, όσο δεν στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο και δεν οργανώνουμε τις αντιστάσεις μας απέναντι στις ορέξεις και τις στρατηγικές των δυνατών. Γι αυτό στηρίζουμε τους μετανάστες. Όχι επειδή ζητάμε τη μετά θάνατο σωτηρία ούτε επειδή αναζητούμε ευκολότερο ύπνο τα βράδια. Αλλά επειδή είμαστε κι εμείς καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου και αντιλαμβανόμαστε τα συμφέροντά μας κοινά.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

Πέλοτο,
10.2016

Εναντια στο συγχρονο ολοκληρωτισμο – γιγαντοπανο – 04.2015

Γιγαντοπανό ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό και τη διαχείριση της κρατικής κατασταλτικής μηχανής από το συριζα

DSCN1322

Διαδηλωση εναντια στα στρατόπεδα συγκεντρωσης και συγκεντρωση εξω απο το στρατοπεδο συγκεντρωσης στην Ξανθη, 28.02.2015

Η συνέλευση No Lager Θεσσαλονίκης κάλεσε σε διαδήλωση ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και πορεία μέχρι το στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης μας.
Σχηματίστηκε μπλοκ από τις συλλογικότητες Xanadu, arc-lab, Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης και Πέλοτο.
Η Nolager ήταν στην κεφαλή της διαδήλωσης με δικό της μπλοκ.
Επίσης μπλοκ σχημάτισαν οι ΑΚ Θεσσαλονίκης, Η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Δράμας, το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Δράμας, η ΚΕΕΡΦΑ και η Ανταρσυα.
Η διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 28.02.2015 με μεγάλη συμμετοχή.

Το Πέλοτο μοίρασε την προκήρυξη με τίτλο “Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ως πτυχή του ολοκληρωτισμού της εργασίας” στην πρώτη της έκδοση, σε 600 κομμάτια.

koinh-afisa-xanthi

Εικόνα0132

???????????????????????????????????? ???????????????????????????????????? ????????????????????????????????????

path3347-5

Διαδήλωση 17Ν 2014

Το Πέλοτο σχημάτισε μπλοκ και μοίρασε προκήρυξη την οποία μπορείς να κατεβάσεις σε pdf από εδώ ή να τη διαβάσεις παρακάτω.

17n_2_ver2

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

Στις αρχές του φθινοπώρου και ανοίγοντας ουσιαστικά ένα νέο κύκλο προεκλογικής περιόδου, το
πολιτικό προσωπικό της συγκυβέρνησης, διατυμπάνιζε προς όλες τις μεριές τα μεγαλεπήβολα σχέδια
του, περί εξόδου από τα μνημόνια και απεμπλοκής από το ΔΝΤ. Από την άλλη ο έτερος επίδοξος
διαχειριστής του κράτους, σηκώνοντας το γάντι, δήλωνε δύναμη σταθερότητας και εγγύησης για μια
ελλάδα της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης. Δεν χρειάστηκαν παρά λίγες μέρες, το τριήμερο
δηλαδή 14-16 Οκτώβρη, με την κατάρρευση των τιμών των ελληνικών ομολόγων, για να τα
μαζέψουν και να συνεχίσουν σε αυτό που ξέρουν καλύτερα. Από τη μια δηλαδή, στην ένταση του
δόγματος τρομοκρατίας και καταστολής από τη συγκυβέρνηση και από την άλλη στην απεγνωσμένη
προσπάθεια διασφάλισης, από την αντιπολίτευση, της βεβαιότητας προς όλες τις μεριές (εντός και
εκτός συνόρων) ότι το καθεστώς δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από μια ενδεχόμενη κυβέρνηση του
σύριζα.
Και ενώ το κεντρικοπολιτικό σόου συνεχίζεται προσπαθώντας όλοι να μας πείσουν για τις αγνές τους
προθέσεις, η κατασταλτική υστερία κλιμακώνεται. Το κράτος παράλληλα με τα απανωτά
νομοθετήματα που οδηγούν στην εξαθλίωση ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας, οξύνει
την επίθεση σε όσους αντιστέκονται και ανάγει την τρομολαγνεία και τον κοινωνικό κανιβαλισμό σε
βασικό εργαλείο παραγωγής πολιτικής.

 

Από τη μια, με την συνεχή αναβάθμιση του αστυνομοστρατιωτικού συμπλέγματος, επιδιώκεται η εξαφάνιση κάθε επιλογής αντίδρασης, η εξάλειψη κάθε εικόνας δυναμικής
κοινωνικής αντίστασης από τις κοινωνικές αναπαραστάσεις. Και κύριος εχθρός σε αυτή
τη μάχη είναι αυτοί που δηλωμένα στέκονται κόντρα στα σχέδια του ελληνικού
καπιταλισμού, αυτοί που με το λόγο και την πράξη τους τάσσονται στην υπηρεσία της
ταξικής πάλης και της κοινωνικής επανάστασης -από όποιο μετερίζι αγώνα επιλέγει ο
καθένας-. Από την ωμή παρέμβαση Κικίλια στην εκδίκαση της αίτησης του Σάββα
Ξηρού, την αντίστοιχη απαγόρευση της τηλεφωνικής παρέμβασης του Νίκου Μαζιώτη
σε εκδήλωση για τον ένοπλο αγώνα, μέχρι και τις συλλήψεις του Πολύκαρπου
Γεωργιάδη και της Στέλλας Αντωνίου -την οποία και βασάνισαν- για υποτιθέμενη
παραβίαση περιοριστικών όρων, ο ολοκληρωτισμός του καπιταλισμού είναι εδώ! Τα
αφεντικά του τόπου αυτή τη στιγμή δε χρειάζονται ούτε Μεταξάδες ούτε
Παπαδόπουλους για να καταλύσουν τους νόμους της αστικής δημοκρατίας. Το αστικό
δίκαιο είναι αποκλειστικά στα χέρια των ισχυρών και εφόσον τα αφεντικά παίζουν μόνα
τους μπάλα στο πεδίο της ταξικής πάλης με αντίπαλο ένα αποπροσανατολισμένο,
ανοργάνωτο και φοβισμένο νεοπρολεταριάτο, διαστέλλουν την ερμηνεία των νόμων
κατά το δοκούν και χωρίς κανένα προκάλυμμα.

Από την άλλη μέσα από τη διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τα αφεντικά και το κράτος τους
καλλιεργούν τον φόβο και την ήττα, και οργανώνουν μια κοινωνία φοβική, που τρέμει να βγει στο
δρόμο, που τρέμει να διεκδικήσει το δικαίωμα της στη ζωή. Μια κοινωνία στην οποία ο φόβος είναι
διάχυτος, διάσπαρτος, και ασαφής, και παραμένει να αιωρείται ελεύθερα και να μας στοιχειώνει όλους.
Με την οριστική αθώωση των δουλεμπόρων της μανωλάδας, τις δολοφονίες των μεταναστών από
κάθε λογής μπάτσους στα σύνορα και τον επ’ αόριστον εγκλεισμό τους στα σύγχρονα νταχάου, με τον
υπό συζήτηση νόμο για ξήλωμα των ήδη στραγγαλισμένων συνδικαλιστικών ελευθεριών -μια και η
διαπραγμάτευση με το καθεστώς είναι πια άχρηστη για τα αφεντικά- το καθεστώς καταδεικνύει ποιο
είναι το δόγμα για τη διαχείριση της εργατικής δύναμης τόσο της ‘νόμιμης’ όσο και της ‘παράνομης’.
Με τους όλο και εντονότερους ταξικούς φραγμούς στο σύστημα υγείας, για να εμπεδώσουμε πως η
αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης δεν είναι πια και τόσο υπόθεση του κράτους. Εργατικό δυναμικό
σ’ αυτό το κράτος έχουμε περισσότερο απ’ ότι χρειάζεται η φάση του ελληνικού καπιταλισμού σήμερα.
Και η διαχείρισή του δεν είναι ζήτημα μόνο του επίσημου κράτους. Είναι και κομμάτια της ελληνικής
κοινωνίας που κάνουν καλή δουλειά. Ο ολοένα και εντονότερος εκφασισμός της, αυτό το σκοπό έχει.
Να είναι οι ξένοι και ντόπιοι εργάτες πειθαρχημένοι και φοβισμένοι απέναντι στις αποφάσεις του
ελληνικού κεφαλαίου.
Τα ιδιώνυμα των τρομονόμων, οι εκδικητικές συνθήκες ομηρίας, η υλική και ηθική εξόντωση που
επιβάλλουν οι κρατούντες σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, δε στοχεύουν και αφορούν μόνο τους αναρχικούς
υπονοώντας μια εσωτερική κόντρα κράτους-αναρχίας. Είναι τα μέσα που χρησιμοποιούνται εναντίον
όποιων επιλέξουν να παλέψουν για τα συμφέροντα τους κόντρα στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό,
κόντρα στο κράτος και στο κεφάλαιο. Η καταστολή και οι διώξεις όμως δεν μπορεί να αποτελούν
άλλοθι αδράνειας ούτε αιτία δηλώσεων νομιμοφροσύνης. Ιστορικά δεν υπήρξε ποτέ περίοδος
που αυτοί που αγωνίζονται να μην βρίσκονται στο στόχαστρο της κρατικής κατασταλτικής
επίθεσης. Ιδιαίτερα σε περιόδους βαθιών συστημικών κρίσεων σαν αυτή που βιώνουμε, η
καταστολή, χωρίς να εννοούμε μόνο την αστυνομία αλλά γενικά το πέρασμα στη διαρκή
κατάσταση εκτάκτου ανάγκης είναι ο στυλοβάτης κάθε απόπειρας να επιβληθούν νέα μέτρα και
νέα μνημόνια. Και επειδή η καταστολή από τη φύση της είναι επεκτατική και όσο δεν συναντάει
αναχώματα προχωρά, η μόνη απάντηση μπορεί να είναι η οργάνωση του νεοπρολεταριάτου με
σκοπό την αναβάθμιση και όξυνση του αγώνα ενάντια στα αφεντικά και τους σχεδιασμούς
τους, ενάντια δηλαδή στη νέα οργάνωση της ελληνικής καπιταλιστικής κοινωνίας, με βάση,
όχημα και πρόσχημα την κρίση. Με σκοπό τη δημιουργία δικιάς μας πολιτικής ατζέντας και με
βάση τα δικά μας συμφέροντα και όχι των αφεντικών.

Το ξέρουμε, μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν. Με μικρά και σταθερά βήματα, με πίστη στις
δυνάμεις μας και με όπλο τις δικές μας αυτόνομες δομές, με μέσα που επιλέγουμε οι ίδιοι και όχι
με αυτά που μας επιτρέπει κάθε φορά η κυριαρχία, μακριά από ψευδοδιλλήματα περί
νομιμότητας, διαχειριστικές λογικές και εκλογικές αυταπάτες, να οργανώσουμε τη δράση μας
και να αγωνιστούμε κόντρα στο κράτος και στο κεφάλαιο, με κοινωνική δράση και ταξικό
προσανατολισμό.

Πέλοτο,
11.2014

Πανο, τρικακια και προκηρυξη εναντια στην Κυριακατικη εργασια, 07.2014

Κρεμάστηκε πανό στην κεντρική πλατεία, πετάχτηκαν τρικάκια στο κέντρο της πόλης και μοιράστηκε προκήρυξη με αποσπάσματα από αντίστοιχη της αθηναϊκής συλλογικότητας “Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια”, την οποία μπορείς να κατεβάσεις σε pdf από εδώ

DSCF2463 1153