Category Archives: ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Άμεση απελευθέρωση του Τάσου Θεοφίλου.Να τσακίσουμε το καθεστώς εξαίρεσης

Προκήρυξη για την υπόθεση του Τάσου Θεοφίλου και την στοχοποίηση του από κράτος, δικαστές και ΜΜΕ. Μπορείς να την κατεβάσεις σε pdf από εδώ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Στις 21 Νοεμβρίου 2016 ξεκίνησε η δίκη, σε δεύτερο βαθμό, του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου, ο οποίος καταδικάστηκε το 2014 σε 25 χρόνια κάθειρξη για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία και για ληστεία χωρίς κανένα απτό ενοχοποιητικό στοιχείο. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, το καλοκαίρι του 2012 στην Πάρο, πραγματοποιείται ληστεία σε υποκατάστημα της alphabank κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίζεται θανάσιμα ένας οδηγός ταξί που επιχείρησε να αποτρέψει τη φυγή των ληστών. Λίγες μέρες αργότερα, συλλαμβάνεται ο Τάσος Θεοφίλου στην Αθήνα με κύριες κατηγορίες την ανθρωποκτονία, τη συμμετοχή σε ληστεία και τη συμμετοχή στην οργάνωση Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς. Κατηγορίες που από την πρώτη στιγμή αρνείται.

Το μοναδικό στοιχείο που οδήγησε στη σύλληψη του Θεοφίλου σύμφωνα με την αντιτρομοκρατική υπηρεσία ήταν ένα «ανώνυμο τηλεφώνημα» στη ΓΑΔΑ που τον υπέδειξε ως τον δράστη της ληστείας. Το τηλεφώνημα αυτό ποτέ δεν καταγράφηκε, ούτε εντοπίστηκε η πηγή του καθώς όπως ευθαρσώς ισχυρίστηκε η ίδια υπηρεσία κατά τη διάρκεια της δίκης, δεν υπάρχει αναγνώριση κλήσεως στα κεντρικά της Ελληνικής Αστυνομίας. Κατά την πρώτη δίκη, κανένας μάρτυρας δεν τον αναγνώρισε.

Η καταδίκη του Τάσου Θεοφίλου στηρίχθηκε σε δείγμα DNA που βρέθηκε σε ένα καπέλο το οποίο υποτίθεται ότι φορούσε ο ληστής. Ωστόσο το καπέλο που παρουσιάστηκε στη δίκη είχε εντοπιστεί εκ των υστέρων, δεν περιλήφθηκε στην επιτόπου φωτογράφιση των πειστηρίων, δεν εγγράφηκε στην έκθεση κατάσχεσης ούτε αναγνωρίστηκε από τους μάρτυρες. Παράλληλα, δύο επιστημονικά αρμόδιοι μάρτυρες δήλωσαν ότι η ανίχνευση DNA σε κινητό αντικείμενο δεν σημαίνει κατ’ανάγκη ότι το πρόσωπο στο οποίο ανήκει το DNA έχει έρθει σε επαφή με το αντικείμενο αυτό.

Τα παραπάνω, βέβαια, δεν εμπόδισαν την κατά τα άλλα «τυφλή» αστική δικαιοσύνη να αποφανθεί: ναι μεν αθώος για τη συμμετοχή στην οργάνωση Σ.Π.Φ., αλλά ένοχος για τις υπόλοιπες κατηγορίες με ποινή φυλάκισης 25 ετών χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι το εφετείο. Η εισαγγελία προκειμένου να διατηρήσει τη δίκη και σε δεύτερο βαθμό κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς ενόρκους, για να μην αποκαλυφθεί φυσικά το μέγεθος της σκευωρίας, άσκησε και από τη μεριά της έφεση, ξαναβάζοντας στο τραπέζι τις κατηγορίες για τις οποίες πρωτόδικα αθωώθηκε ο Θεοφίλου, δηλαδή τη συμμετοχή στην οργάνωση Σ.Π.Φ. Η δικαστική αυτή «επιλογή» βασίζεται στο ειδικό καθεστώς εξαίρεσης που διέπει τις δίκες των πολιτικών κρατουμένων και δίνει τη δυνατότητα σε μια δίκη να διατηρείται «κλειστών των θυρών» και χωρίς ενόρκους εφόσον παραμένει ενεργό το ειδικό καθεστώς του άρθρου 187 του ΠΚ («τρομονόμου») περί εγκληματικής οργάνωσης.

Από την πρώτη στιγμή έγινε ξεκάθαρη η οργανωμένη και στοχευμένη επέμβαση του κράτους με τους μηχανισμούς του στη συγκεκριμένη υπόθεση. Από τη μία, με την απευθείας ανάληψή της από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και από την άλλη, με τα μ.μ.ε. σε υποστηρικτικό ρόλο προς τη ρητορική της αντιτρομοκρατικής, χτίζοντας και αναπαράγοντας το προφίλ του τρομοκράτη – δημόσιου κινδύνου και ταυτίζοντας με αυτό τον Τάσο Θεοφίλου βάσει της πολιτικής του ταυτότητας και δράσης, του συγγραφικού του έργου και των προσωπικών του σχέσεων. Στα παραπάνω προστίθεται η αστική δικαιοσύνη, η οποία είναι πάντα πρόθυμη να κουρελιάσει τη νομιμότητα που ίδια υπερασπίζεται, καταδικάζοντας ξανά και ξανά έναν άνθρωπο χωρίς να έχει καταφέρει να αποδείξει ούτε την σχέση του με την ΣΠΦ ούτε με τη ληστεία.

Η υπόθεση του Τάσου Θεοφίλου συμπυκνώνει με τον πιο ωμό και ξεκάθαρο τρόπο την εκδικητικότητα του κράτους και τη μεθοδικότητα στη διαχείριση όσων αγωνίζονται ενάντια στις κυρίαρχες δομές και τις επιταγές του κεφαλαίου. Δεν είναι, όμως, η μοναδική. Έρχεται να προστεθεί σε σειρά άλλων υποθέσεων. Είτε αφορούν διώξεις αναρχικών και αγωνιστών χωρίς αποδεικτικά στοιχεία (βλέπε δίωξη και αθώωση του Θοδωρή Σίψα για τον εμπρησμό της Μαρφίν το 2010 αφού στοχοποιήθηκε και στιγματίστηκε εφ’ όρου ζωής από το σύνολο των μ.μ.ε., δίωξη 21 κατοίκων της Ιερισσού και της Μ. Παναγιάς για σύσταση «εγκληματικής οργάνωσης» για το χατίρι της eldoradogold και του Μπόμπολα), είτε επιθέσεις σε πολιτικούς κρατούμενους με σκοπό την εξόντωση και την ηθική/πολιτική τους απαξίωση (στέρηση αδειών και ιατρικής περίθαλψης, καταπάτηση και του παραμικρού δικαιώματος εντός της φυλακής).

Στήνεται μια συγκεκριμένη πολιτική καταστολής/εξόντωσης οποιουδήποτε/οποιασδήποτε επιλέγει να οργανωθεί και να αντισταθεί στους κρατικούς σχεδιασμούς ταξικής επιβολής. Ένα καθεστώς εξαίρεσης που -πηγάζει από- και βασίζεται υλικά και πολιτικά σε μια βιομηχανία στοχοποίησης, παραγωγής, διαχείρισης και καταστολής ενόχων- «τρομοκρατών» και εκτείνεται από τους νόμους για τις φυλακές τύπου Γ, τους τρομονόμους (άρθρα 187 και 187Α), την επικύρωση της επιστημονικοφανούς μεθόδου του DNA ως έγκυρο αποδεικτικό στοιχείο ενοχής, μέχρι την ποινικοποίηση των ιδεολογιών και των προσωπικών σχέσεων.

Οι τρομονόμοι, οι εκδικητικές συνθήκες ομηρίας, η υλική και ηθική εξόντωση που επιβάλλουν οι κρατούντες σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, δε στοχεύουν και αφορούν μόνο τους αναρχικούς. Είναι τα μέσα που χρησιμοποιούνται εναντίον όσων επιλέξουν να παλέψουν για τα συμφέροντα τους κόντρα στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, κόντρα στο κράτος και στο κεφάλαιο. Η καταστολή και οι διώξεις όμως δεν μπορεί να αποτελούν άλλοθι αδράνειας ούτε αιτία δηλώσεων νομιμοφροσύνης. Ιστορικά δεν υπήρξε ποτέ περίοδος που οι αγωνιστές δεν βρίσκονται στο στόχαστρο της κρατικής κατασταλτικής επίθεσης.

Με μικρά και σταθερά βήματα, με πίστη στις δυνάμεις μας και με όπλο τις δικές μας αυτόνομες δομές, με μέσα που επιλέγουμε οι ίδιοι και οι ίδιες και όχι αυτά που μας επιτρέπει κάθε φορά η κυριαρχία, μακριά από ψευδοδιλλήματα περί νομιμότητας, διαχειριστικές λογικές και εκλογικές αυταπάτες, να οργανώσουμε τη δράση μας και να αγωνιστούμε κόντρα στο κράτος και στο κεφάλαιο, με κοινωνική δράση και ταξικό προσανατολισμό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ

Αφισοκολληση και μοιρασμα ανακοινωσης για τη στοχοποιηση της συλλογικοτητας μας, 22.03.17

Την Τετάρτη 22.03.17 τοιχοκολλήθηκε σε μεγάλο μέγεθος και περιορισμένα κομμάτια, η ανακοίνωσή για τη στοχοποίηση της συλλογικότητάς μας. Επίσης μοιράστηκε η ανακοίνωση σε 200 κομμάτια στο κέντρο της πόλης.

Κατω τα χερια από τις καταληψεις

Ανακοίνωση σχετικά με τις κατασταλτικές επιθέσεις που δέχτηκαν καταλήψεις στις 13.3.2017
Μπορείς να την κατεβάσεις σε pdf από εδώ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Μέσα στη συγκυρία της καπιταλιστικής κρίσης, το ελληνικό κράτος -είτε με δεξιά είτε με αριστερή διαχείριση- έχει εδώ και καιρό ανοίξει ένα μέτωπο ενάντια στα κέντρα αγώνα του ανταγωνιστικού/αντικαπιταλιστικού κινήματος, προχωρώντας σε θεαματικές και μη εισβολές σε αυτά, σε μια προσπάθεια να τα παρουσιάσει σαν «κέντρα ανομίας». Τα ευρήματα όμως μέχρι σήμερα δε φαίνεται να είναι ικανά να στηρίξουν αυτήν την εικόνα. Στο στόχαστρο της καταστολής μπαίνουν τόσο πολιτικοί χώροι, οι οποίοι στεγάζονται σε κατειλημμένα κτίρια, όσο και καταλήψεις στέγασης μεταναστών. Και οι δύο φαινομενικά διαφορετικές περιπτώσεις έχουν ένα πολύ σημαντικό κοινό. Προωθούν ένα διαφορετικό τρόπο οργάνωσης, δράσης και αντίληψης της κοινωνικότητας απ’ ότι η κυρίαρχη ιδεολογία. Αποτελούν κέντρα ζύμωσης και αγώνα, έξω από τις κρατικές κατευθύνσεις.

Μετά το καλοκαιρινό ρεσιτάλ καταστολής καταλήψεων στην Θεσσαλονίκη (κατάληψη στέγασης μεταναστών «Ορφανοτροφείο», κατάληψη στέγης της Λεωφόρου Νίκης και κατάληψη στέγασης μεταναστών «Hurriya»),το κράτος και οι αριστεροί διαχειριστές του, έδειξαν ακόμα μια φορά το κατά πόσο επάξιοι συνεχιστές του κράτους (κατά τα λεγόμενά τους) είναι, τα ξημερώματα της Δευτέρας 13/3 με την εκκένωση της κατάληψης του Αυτοδιαχειριζόμενου Κοινωνικού Χώρου «Βίλα Ζωγράφου» στην περιοχή του Ζωγράφου στην Αθήνα, της κατάληψης στέγης μεταναστών στο Δρακοπούλειο Κέντρο στην Αχαρνών στην Αθήνα και την εισβολή δικαστικού κλητήρα με τη συνοδεία μαινόμενων μπάτσων στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Αγρινίου (ΑΣΑ).

Κατά την διάρκεια της ανακατάληψης από το κράτος της Βίλας Ζωγράφου συνελήφθησαν 7 μέλη της συλλογικότητας που τη διαχειρίζεται, τα οποία ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη υπεράσπισης της. Στην κατάληψη στέγης μεταναστών στο Δρακοπούλειο, στεγάζονταν 127 Σύριοι μετανάστες που οδηγήθηκαν μετά την εκκένωση στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη, με σκοπό όπως μας ενημέρωσε ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως κ. Τόσκας, την μεταγωγή τους σε χώρους φιλοξενίας-στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μετά την κράτησή τους για 17 ώρες, τελικά τους παράτησαν άστεγους τα μεσάνυχτα στην Ομόνοια όπου ανέλαβαν την περίθαλψή τους άλλες καταλήψεις στέγασης προσφύγων. Τέλος, κατά την διάρκεια της εισβολής της αστυνομίας στο ΑΣΑ πραγματοποιήθηκαν πολλές υλικές ζημιές (πάγια τακτική των οργάνων επιβολής της τάξης όταν μπαίνουν σε κέντρα αγώνα) καθώς και κλοπή 600 ευρώ.

Οι καταλήψεις ως κέντρα αγώνα βάζουν το συλλογικό πάνω από το ατομικό, την αλληλεγγύη πάνω από το εμπορευματικό κέρδος. Με τον τρόπο λειτουργίας τους επιδιώκουν να δείξουν πως διαφορετικοί τρόποι κοινωνικής οργάνωσης είναι εφικτοί. Αυτός είναι ο κεντρικός λόγος που το κράτος θέλει να χτυπήσει και χτυπάει τις καταλήψεις, με πρόσχημα τη νομιμότητα και την καλύτερη χρήση των κτιρίων που όπως έχει αποδείξει η ιστορία ποτέ δεν έρχεται. Τα αφεντικά και οι εντολοδόχοι τους θέλουν να σβήσουν κάθε εστία αντίστασης απέναντι στην αστική δημοκρατία και στα χαρακτηριστικά ολοκληρωτικού καθεστώτος τα οποία παίρνει όταν χρειάζεται. Οι καταλήψεις υπήρξαν για δεκαετίες εργαλείο του ανταγωνιστικού προς τον καπιταλισμό κινήματος και σαν τέτοιο δεν μπορεί να χαριστεί στην κρατική καταστολή. Όπως κάθε προσπάθεια, έτσι και αυτές παρουσιάζουν πολλές φορές τις αντιφάσεις και τις αδυναμίες τους, είναι όμως ένα πραγματικό συλλογικό, κινηματικό στοίχημα η λειτουργία τους, η βελτίωσή τους, η ενιαιοποίησή τους ως αντιδομές του αντικαπιταλιστικού κινήματος.

Η ραγδαία υποχώρηση των ταξικών αντιστάσεων απέναντι στους σχεδιασμούς της ντόπιας αστικής τάξης και του κράτους της, κάνει πιο εύκολες τέτοιες επιθέσεις από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Σε κάθε περίπτωση όμως. η επίθεση ενάντια στις καταλήψεις γίνεται με τον ίδιο τρόπο που αργά ή γρήγορα εφαρμόζεται ενάντια σε κάθε αγώνα. Με στοχοποίηση, παραπληροφόρηση, καταστολή, δίκες και προσπάθεια να στραφεί το ένα κομμάτι της κοινωνίας ενάντια στο άλλο. Δεν είναι κάτι καινούριο. Γίνονται και θα συνεχίσουν να γίνονται για όσο υπάρχει ο καπιταλισμός και το κράτος του.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

Συγκεντρωση αλληλεγγυης στους συντροφους μας, Παρασκευη 17.3 10:00πμ

Σε απάντηση στη στοχοποίησης που δεχόμαστε καλούμε συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συντρόφους μας έξω από το Α.Τ. Ξάνθης την ώρα που θα καταθέτουν

Είναι γελασμένοι αν πιστεύουν ότι με τέτοια φτηνά κόλπα θα μας στείλουν σπίτια μας. Είναι γελασμένοι αν πιστεύουν ότι θα απολογηθούμε στο κράτος και τα τσιράκια του για τις πολιτικές μας επιλογές, για την υπεράσπιση των συμφερόντων της τάξης μας.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17.3 στις 10:00 πμ, Α.Τ. Ξανθης


 

Ανακοινωση για τη στοχοποιηση της συλλογικοτητας μας

Ανακοίνωση για την στοχοποίηση της συλλογικότητάς μας. Μπορείς να την κατεβάσεις σε pdf από εδώ

Εδώ και ένα χρόνο γινόμαστε υποχρεωτικά μάρτυρες σε ένα κακοστημένο σίριαλ με σκηνοθέτη το ντόπιο τμήμα της κρατικής ασφάλειας και τις τοπικές δικαστικές αρχές. Το πρώτο επεισόδιο, το Μάρτη του 2016, ξεκινά με τη δίωξη μας για ‘παράνομη αφισοκόλληση’ με αφορμή αφίσα μας ενάντια στη λευκή νύχτα που διοργάνωνε τότε ο Εμπορικός Σύλλογος Ξάνθης. Το αποτέλεσμα εντέλει, ήταν ένας σύντροφος μας να σέρνεται στα δικαστήρια βάσει ενός γελοίου κατηγορητηρίου. Στη συνέχεια, μετά από αντιφασιστική παρέμβαση φοιτητών στα πανεπιστήμια, ξανά ο ίδιος σύντροφος σέρνεται στα δικαστήρια με αναβαθμισμένο πλέον κατηγορητήριο αφού περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και ένα κακούργημα. Στην ίδια υπόθεση διώκονται και άλλου δύο αγωνιστές. Το επόμενο επεισόδιο αφορά τη μηνυτήρια αναφορά από τον φασίστα ακαδημαϊκό Γ. Παύλο για ηθική αυτουργία ‘στο κλίμα τρομοκρατίας’ που επικρατεί στα πανεπιστήμια. Για αυτήν την υπόθεση διώκονται συνολικά εννέα φοιτητές, εκ των οποίων οι τρείς σύντροφοι μας.

Στο τέταρτο και προς το παρόν τελευταίο επεισόδιο που εξελίσσεται αυτές τις μέρες, διώκεται πλέον ‘η συλλογική οντότητα πέλοτο και όσοι συνεργάζονται με αυτήν’, με βάση μια μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση που έγινε ενάμισι χρόνο πριν. Ο λόγος αυτή τη φορά είναι η αφίσα που είχε τυπώσει και κολλήσει η συλλογικότητα μας το Μάιο 2015 μετά τον βιασμό μια φοιτήτριας από δύο ξανθιώτες. Μέχρι στιγμής τέσσερις σύντροφοι διώκονται ενώ υπάρχει δηλωμένη διάθεση από το τμήμα κρατικής ασφάλειας να εντοπιστούν και να διωχθούν όσοι είναι μέλη της πολιτικής οργάνωσης Πέλοτο. Βρισκόμαστε λοιπόν στο σημείο, που στήνεται ένα κατηγορητήριο χουντικής έμπνευσης στοχοποιώντας μια πολιτική συλλογικότητα συνολικά και συγκεκριμένους συντρόφους προσωπικά και με βάση αυτό υπάρχει η προσπάθεια να δεθούν όσα άτομα γίνεται με τη συλλογικότητα αυτήν.

Αυτές οι γελοίες υποθέσεις δεν αποτελούν ασύνδετα και τυχαία περιστατικά, αλλά ένα σύνολο επιθέσεων χαμηλής έντασης, ένα πόλεμο φθοράς απέναντι στη συλλογικότητά μας που ενορχηστρώνεται από τη ντόπια κρατική ασφάλεια, τις τοπικές δικαστικές αρχές και ακολουθούν πιστά τις οδηγίες των πολιτικών τους προϊσταμένων, δηλαδή της κυβέρνησης του σύριζα. Δεν είναι τυχαίο ότι εν μέσω ενός οχετού σεξιστικών αφισών για το λαϊκολούμπεν πανήγυρι του καρναβαλιού επέλεξαν να μας διώξουν για μια αφίσα που υπερασπιζόταν τα εργατικά μας δικαιώματα. Όπως δεν είναι τυχαίο ότι υπερασπίστηκαν τις φασιστικές φωνές μέσα στα πανεπιστήμια, και το ‘δικαίωμα’ του Γ. Παύλου να ξερνάει το ρατσιστικό και φασιστικό του δηλητήριο μέσα στο μάθημα. Σήμερα ο ρόλος που αναλαμβάνουν να παίξουν, λίγες μέρες πριν το δικαστήριο για τον βιασμό της φοιτήτριας, είναι αυτός της πολιτικής υπεράσπισης των βιαστών. Αλλά ούτε αυτό πρέπει να μας εκπλήσσει. Γνωρίζουμε την ποιότητα των υπαλλήλων της κρατικής ασφάλειας. Γνωρίζουμε το πόσο αδίστακτη είναι η πολιτική τους ηγεσία. Δεν ξεχνούν να μας το επιβεβαιώνουν καθημερινά αμφότεροι.

Οι στοχοποιήσεις, οι διώξεις, οι εκκενώσεις καταλήψεων και δομών του κινήματος όμως δεν μπορεί να αποτελούν άλλοθι αδράνειας ούτε αιτία δηλώσεων νομιμοφροσύνης. Ιστορικά δεν υπήρχε ποτέ περίοδος που αυτοί που αγωνίζονται να μην βρίσκονται στο στόχαστρο της κρατικής κατασταλτικής επίθεσης. Ιδιαίτερα σε περιόδους βαθιών συστημικών κρίσεων σαν αυτή που βιώνουμε, η καταστολή (χωρίς να εννοείται μόνο η άμεση αστυνομική καταστολή αλλά η γενική και διαρκής κατάσταση εκτάκτου ανάγκης) είναι ο στυλοβάτης κάθε απόπειρας να επιβληθούν νέα αντεργατικά μέτρα και νέα μνημόνια. Και επειδή η καταστολή από τη φύση της είναι επεκτατική και όσο δεν συναντά αναχώματα προχωρά, η μόνη απάντηση μπορεί να είναι η οργάνωση του νεοπρολεταριάτου με σκοπό την αναβάθμιση και όξυνση του αγώνα ενάντια στα αφεντικά και στους σχεδιασμούς τους, ενάντια δηλαδή στη νέα οργάνωση της ελληνικής καπιταλιστικής κοινωνίας με βάση, όχημα και πρόσχημα την κρίση. Με σκοπό τη δημιουργία δικιάς μας πολιτικής ατζέντας και με βάση τα δικά μας συμφέροντα και όχι των αφεντικών.

Αυτό το σίριαλ λοιπόν, όπως και πολλά προηγούμενα, δε θα έχει happy end για τους εμπνευστές του. Είναι γελασμένοι αν πιστεύουν ότι με τέτοια φτηνά κόλπα θα μας στείλουν σπίτια μας. Είναι γελασμένοι αν πιστεύουν ότι θα απολογηθούμε στο κράτος και τα τσιράκια του για τις πολιτικές μας επιλογές, για την υπεράσπιση των συμφερόντων της τάξης μας.

Αμεση χορηγηση αδειων στους Δ. Κουφοντινα και Κ. Γουρνα

Ανακοίνωση για την άρνηση χορήγησης αδειών στους Δ.Κουφοντίνα και Κ.Γουρνά. Μπορείς να την κατεβάσεις σε pdf από εδώ.

Άμεση χορήγηση αδειών στους Δ. Κουφοντίνα και Κ. Γουρνά

Δύο και κάτι χρόνια στην εξουσία και η αριστερή κυβέρνηση Σύριζα συνεχίζει επάξια το έργο των προκατόχων της. Εξαθλιώνει ακόμα περισσότερο τις ζωές μας, ξεφτιλίζει άμεσους και έμμεσους μισθούς, σπέρνει την κοινωνική απελπισία και κάμπτει τις λαϊκές αντιστάσεις εξασφαλίζοντας την εύκολη επέλαση του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο αποδεικνύει ότι εξυπηρετεί. Απ’ το συνολικό πλαίσιο δε θα μπορούσε να λείπει και η επίθεση στους πολιτικούς κρατούμενους.

Η επίθεση αυτή τη φορά συνιστάται στην απόρριψη των αδειών των Δ. Κουφοντίνα, μέλος της Ε.Ο. 17Ν και του Κ. Γουρνά, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα. Μια πρακτική απέναντι στους πολιτικούς κρατούμενους, στην οποία μας έχει συνηθίσει το κράτος. Μια πρακτική που πάει μάλιστα κόντρα στο ίδιο το νομικό του πλαίσιο, σύμφωνα με το οποίο τις άδεις τις δικαιούνται όλοι οι κρατούμενοι ανεξαιρέτως.[1] Η δικαιολογία; Ότι δεν αποκηρύσσουν τα πολιτικά τους πιστεύω και δεν υπογράφουν δήλωση μετάνοιας. Με λίγα λόγια, δεν υποκλίνονται! Ότι ακόμα και εντός των τειχών συμβάλλουν στο αντικαπιταλιστικό κίνημα από το δικό τους μετερίζι, σε πείσμα των κρατικών προσπαθειών για την πολιτική τους απομόνωση. Τρανταχτό παράδειγμα το lock out στη Νομική Σχολή Αθηνών στις 14/12/16, λόγω επικείμενης πολιτικής εκδήλωσης με τηλεφωνική επικοινωνία του Δ. Κουφοντίνα. Ενδεικτική επίσης είναι η αποστροφή της εισαγγελέως των φυλακών Κορυδαλλού απέναντι στη στάση του Γουρνά να υπερασπίζεται τις πολιτικές του θέσεις και τη δράση που απορρέει από αυτές: «Δηλαδή εσείς είστε αμετανόητος, ε!»

Στήνεται λοιπόν τα τελευταία χρόνια, μια συγκεκριμένη πολιτική διαχείρισης απέναντι στους πολιτικούς κρατουμένους, που εκτείνεται από τους νόμους για τις νέες φυλακές τύπου Γ μέχρι τις παράτυπες καταπατήσεις και του παραμικρού δικαιώματος τους, υφαίνοντας ένα εκδικητικό καθεστώς εξαίρεσης, που κεντρικό σκοπό έχει την πνευματική και φυσική εξόντωση τους, θέτοντας ένα παράδειγμα καταστολής. Το ποιος κρατούμενος θα εμπίπτει κάθε φορά στις “ειδικές” διατάξεις αυτού του καθεστώτος εξαρτάται από το βαθμό υποταγής του στην κυρίαρχη ιδεολογία και την αφήγησή της. Ο αδιάκοπος πόλεμος ενάντια στους πολιτικούς κρατούμενους αποτελεί μια ψηφίδα της συνολικότερης καταστολής των αγώνων ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος του. Η δήλωση μετάνοιας που θέλουν οι δικαστές, οι εισαγγελείς και οι διοικητές φυλακών να αποσπάσουν, δεν είναι παρά ένα άλλο δείγμα ποινικοποίησης της πολιτικής δράσης. Η υπογραφή μιας τέτοιας δήλωσης από τους Δ.Κουφοντίνα και Κ.Γουρνά (συνολικής αποκήρυξης του ένοπλου αντικαπιταλιστικού αγώνα ως κομμάτι του συνολικού αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση) θα σήμαινε ακόμα μια νίκη της αστικής τάξης και του κράτους της απέναντι στα συμφέροντα του νεοπρολεταριάτου και σε όσους αγωνίζονται με βάση αυτά.

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτικών κρατουμένων θα πρέπει να είναι αυτονόητη για όποιον τάσσεται με την πλευρά της ανατροπής του καπιταλισμού.

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΩΝ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΓΟΥΡΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

[1] Οι θεσμοί της αστικής δημοκρατίας, στο πλαίσιο της «επί μόνιμης βάσης κατάστασης έκτακτης ανάγκης» είτε γίνονται κουρέλια είτε ενισχύονται, αποδεικνύοντας την εργαλειακότητα των νομοθεσιών, ανάλογα με τα συμφέροντα της εξουσίας και της πολιτικής της και οι υπήκοοι θα πρέπει –με το καλό ή με το άσχημο- να συναινέσουν.

Για τις επιθέσεις του πληρωμένου στρατού του αφεντικού της ΑΕΚ

Ανακοίνωση για την επίθεση που δέχθηκε η κατάληψη Στρούγκα στη Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα. Μπορείς να την κατεβάσεις σε pdf από εδώ.

Για τις επιθέσεις του πληρωμένου στρατού του αφεντικού της ΑΕΚ:
Πίσω τραμπούκοι – εμπρός σύντροφοι!

Το σενάριο για μια ακόμα φορά γνωστό. Ο κόσμος της εκμετάλλευσης, της υποταγής, της εξουσίας και των συμφερόντων της ενάντια στον κόσμο της αντίστασης, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης. Το Σάββατο 25.2.2017 έγινε η πρώτη επίθεση του οργανωμένου οπαδικού στρατού του Μελισσανίδη (εφοπλιστής, ιδιοκτήτης πετρελαϊκής εταιρίας, μεγαλομέτοχος του ΟΠΑΠ και ιδιοκτήτης της ΑΕΚ) στον Αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο Στρούγκα στη Νέα Φιλαδέλφεια (περιοχή της Αθήνας). Η επόμενη επίθεση έγινε δύο μέρες μετά, όπου αφού επιτέθηκαν στα μέλη της κατάληψης που διόρθωναν τις ζημιές που είχαν προξενήσει οι τραμπούκοι κράτησαν σε ιδιότυπη ομηρία δύο αγωνίστριες, βανδαλίζοντας για μια ακόμα φορά το χώρο της κατάληψης. Έκτοτε η ομάδα κρούσης του Μελισσανίδη παραμένει στην περιοχή τραμπουκίζοντας και χτυπώντας οποιονδήποτε αντιδρά στα σχέδια του αφεντικού τους για καταστροφή του άλσους της Νέας Φιλαδέλφειας. (Ο αυτοδιαχειριζόμενος κοινωνικός χώρος Στρούγκα αντιτίθεται στα σχέδια του Μελισσανίδη να καταστρέψει το άλσος της πόλης τους για να χτίσει καινούριο γήπεδο για την ομάδα του.)
Σχεδόν τρία χρόνια μετά το δολοφονικό πογκρόμ 20ής Ιούνη 2014 με τα ανοιγμένα κεφάλια και τα σπασμένα χέρια και πόδια, ο στρατός του Μελισσανίδη επιστρέφει για να προστατεύσει τα συμφέροντα του αφεντικού του. Για μια ακόμα φορά οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες από την κατάληψη Στρούγκα στοχοποιούνται σαν χώρος αλλά και σε προσωπικό επίπεδο για την πολιτική τους επιλογή να υπερασπιστούν με αξιοπρέπεια την πόλη τους και το άλσος κόντρα στα συμφέροντα των αφεντικών, κόντρα στον φόβο που προσπαθεί να επιβάλει η τοπική μαφία.
Οι μπάτσοι, οι φασίστες, οι μαφιόζοι, οι ομάδες κρούσης των κάθε λογής αφεντικών, οι λούμπεν μάτσο χουλιγκανοτραμπούκοι, βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο, αυτό της κυριαρχίας, της μιζέριας, της υποταγής, της ρουφιανιάς, του χαφιεδισμού και της ξεφτίλας. Οι οργανωμένοι στρατοί υπεράσπισης των συμφερόντων επιχειρηματιών είναι αυτό που είναι πίσω από όποιο προσωπείο και αν κρύβονται. Δε χωράνε αυταπάτες. Για μας είναι ξεκάθαρο ότι όποιο χέρι σηκώνεται ενάντια σε δομή, ενάντια σε ανθρώπους του κινήματος είναι επίθεση στο σύνολο του ανταγωνιστικού κινήματος, ενάντια στον κόσμο της αντίστασης, σε όσους και όσες σηκώνουν κεφάλι ενάντια στο κράτος και στο κεφάλαιο, ενάντια στη σύγχρονη βαρβαρότητα.
Θα υπερασπιστούμε την πολιτική μας ύπαρξη, τους συντρόφους μας, τις δομές του κινήματος με κάθε μέσο.
Δηλώνουμε την πολιτική μας στήριξη και την αμέριστη αλληλεγγύη μας στις συντρόφισσες και τους συντρόφους από τον Αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο Στρούγκα.

Πέλοτο 9.3.17

Αλληλεγγυη στις καταληψεις που εκκενωθηκαν στη Θεσσαλονικη, 27.7

Ξημερώματα Τετάρτης 27-7 γίνεται εισβολή από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις σε 3 κατειλημμένα κτίρια στη Θεσσαλονίκη (ιδιοκτησίας εκκλησίας, πανεπιστημίου και ιδιώτη) που φιλοξενούσαν μετανάστες, συγκεκριμένα στην κατάληψη “Ορφανοτροφείο”, στην Hurriya στην οδό Καρόλου Ντηλ και στην κατάληψη στο “Μανδαλίδειο” στη λεωφόρο Νίκης. Κράτος, εκκλησία και πρυτανικες αρχές συνεργάστηκαν άριστα για την καταστολή του κινήματος αλληλεγγύης προς του μετανάστες και των καταλήψεων. Πανό που κρεμάστηκε στα ΠΡΟΚΑΤ του πανεπιστημίου στην πόλη της Ξάνθης

????????????????????????????????????

Αλληλεγγυη στο Αυτονομο Στεκι Ξανθης, 07.2016

To Σάββατο 03 Ιουλίου το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης δέχθηκε εμπρηστική επίθεση που προκάλεσε περιορισμένες υλικές ζημιές. Η επίθεση αυτή έρχεται να προστεθεί στις πολλές προσπάθειες καταστολής που δέχθηκαν και συνεχίζουν να δέχονται στέκια και καταλήψεις ανά την Ελλάδα από κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς. Η στοχοποίηση αυτή των δομών του ανταγωνιστικού κινήματος κάνει ακόμα πιο ξεκάθαρη τη ανάγκη για οργάνωση και αντίσταση απέναντι στον πολιτικό και κοινωνικό φασισμό. Ακριβώς όπως συνέβη πριν κάποια χρόνια, όταν φασίστες προσπάθησαν να κάψουν τον ανοιχτό κοινωνικό χώρο Xanadu στη Ξάνθη, ξεκαθαρίζουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι θα υπερασπιστούμε έμπρακτα και με κάθε τρόπο τους πολιτικούς μας χώρους μας και τις δομές που δημιουργήσαμε.
Αλληλεγγύη στην κατάληψη Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης

Για περισσότερα δες στο σάιτ του ΑΣΞ εδώ, εδώ και εδώ.

Πανό αλληλεγγύης στο Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης, που κρεμάστηκε στο Πολυτεχνείο (ΠΡΟΚΑΤ). τον Ιούλιο του 2017.
IMG_1216

Εναντια στην καταστολη της πολιτικης αφισοκολλησης (με αφορμη τη Λευκη Νυχτα στην Ξανθη)

Μετά τη σύλληψη μελών μας κατά τη διάρκεια αφισοκόλλησης ενάντια στη Λευκή Νύχτα, λάβαμε ραβασάκι από το Δήμο Ξάνθης, το οποίο μας καλούσε σε “απολογία” για διαφημιστική αφισοκόλληση.
Μπορείς να κατεβάσεις την ανακοίνωση μας σε σχέση με την κλήση του δήμου Ξάνθης σε pdf από εδώ.

Στις 27.05.2016 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από το Πέλοτο, άτομα απ’τον αντιεξουσιαστικό χώρο και την αριστερά στο Δημαρχείο Ξάνθης, όπου μοιράστηκε η ανακοίνωση στους υπαλλήλους και κατατέθηκε από τα μέλη του Πέλοτο που συνελήφθησαν σε αφισοκόλληση ενάντια στη Λευκή Νύχτα ως έγγραφη θέση τους σε σχέση με την κλήτευση που τους έγινε από το Δήμο Ξάνθης για να “απολογηθούν” για διαφημιστική αφισοκόλληση.

Μετά την παρέμβαση στο Δημαρχείο ήρθε δεύτερο ραβασάκι στα μέλη του Πέλοτο που είχαν καταθέσει την ανακοίνωσή μας, το οποίο έλεγε ότι ο δήμος κάνει πίσω.. δεν ήξερε.. σόρυ.
Έπειτα κολλήσαμε σε 70 αντίτυπα την παρακάτω αφίσα. Στην αφισοκόλληση συμμετείχε το ΚΚΕ-μλ με δική του αφίσα.
dimos

IMG_20160627_151432

Αντισταση στην ποινικοποιηση της αλληλεγγυης – Να κλεισουν τωρα ολα τα στρατοπεδα συγκεντρωσης

Την Κυριακή 22 Μαΐου πραγματοποιήθηκε παρέμβαση έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Ξάνθης. Υπήρξε επικοινωνία με τους μετανάστες μέσω μικροφωνικής παρά τις προσπάθειες των μπάτσων να τους φιμώσουν. Η παρέμβαση διήρκησε 2 ώρες και μόλις οι αλληλέγγυοι  αποχώρησαν από το στρατόπεδο οι μετανάστες που επικοινώνησαν μαζί τους δέχθηκαν εκδικητική επίθεση και ξυλοκοπήθηκαν απ’τους ανθρωποφύλακες.

Η παρακάτω αφίσα τυπώθηκε σε 250 κομμάτια και κολλήθηκε στην πόλη της Ξάνθης.

afisa_met_ksulo

IMG_20160627_131016

Παρεμβαση στο Δημαρχειο για την υπερασπιση της πολιτικης αφισοκολλησης

Μετά τη σύλληψη μελών μας κατά τη διάρκεια αφισοκόλλησης ενάντια στη Λευκή Νύχτα, λάβαμε ραβασάκι από το Δήμο Ξάνθης, το οποίο μας καλούσε σε “απολογία” για διαφημιστική αφισοκόλληση.
Μπορείς να κατεβάσεις την ανακοίνωση μας σε σχέση με την κλήση του δήμου Ξάνθης σε pdf από εδώ.

Στις 27.05.2016 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από το Πέλοτο, άτομα απ’τον αντιεξουσιαστικό χώρο και την αριστερά στο Δημαρχείο Ξάνθης, όπου μοιράστηκε η ανακοίνωση στους υπαλλήλους και κατατέθηκε από τα μέλη του Πέλοτο που συνελήφθησαν σε αφισοκόλληση ενάντια στη Λευκή Νύχτα ως έγγραφη θέση τους σε σχέση με την κλήτευση που τους έγινε από το Δήμο Ξάνθης για να “απολογηθούν” για διαφημιστική αφισοκόλληση.
Μοιράστηκε επίσης σε διερχόμενο κόσμο στην πλατεία και κρεμάστηκε το πανό στο δημαρχείο.

dimarxei

dimarxeio