Tag Archives: αλληλεγγύη

Μικροφωνική αλληλεγγύης στον αναρχικό κομμουνιστή Τ. Θεοφίλου. Σάββατο 5.5 | 11:30, πλατεία Αντίκα

Μικροφωνική αλληλεγγύης στον αναρχικό κομμουνιστή Τ. Θεοφίλου. Σάββατο 5.5 11:30, πλατεία Αντίκα. Μπορείς να κατεβάσεις την προκήρυξη από εδώ

 

Πόσες φορές χρειάζεται να δικαστεί κάποιος…;

Στις 7 Ιουλίου του 2017 ο αναρχικός κομμουνιστής Τάσος Θεοφίλου κηρύσσεται αθώος σε δεύτερο βαθμό για όλες τις κατηγορίες που του αποδίδονταν από το Α’ Πενταμελές Εφετείο μετά από πέντε χρόνια άδικου εγκλεισμού στα κολαστήρια των ελληνικών φυλακών. Η απόφαση αυτή -πέρα από το καταφανώς στημένο και σαθρό κατηγορητήριο- υπήρξε και αποτέλεσμα της κοινωνικής πίεσης που διαμορφώθηκε από ένα πλατύ και πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης και αντίστασης στις μεθοδεύσεις της αντιτρομοκρατικής και της δικαστικής εξουσίας, σηματοδοτώνταςκαι τυπικά την οριστική κατάρρευση της σκευωρίας που είχε στηθεί εναντίον του.

Παρόλα αυτά σε μία πρωτοφανή κίνηση αλαζονείας και εκδικητικότητας στις 27 Μαρτίου κατατίθεται αίτηση αναίρεσης της αθωωτικής απόφασης του εφετείου από τον πρώην εποπτεύων εισαγγελέα της αντιτρομοκρατικής και νυν αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου  Ιωάννη Αγγελή. Έτσι στις 11 Μαΐου θα εξεταστεί η αίτηση αναίρεσης στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Αν γίνει δεκτή, σημαίνει ότι ο Θεοφίλου επιστρέφει στη φυλακή με τις αρχικές κατηγορίες μέχρι να επαναληφθεί το εφετείο από άλλους δικαστές, μιας και η πλειοψηφία του Α’ Πενταμελούς που τον απάλλαξε αποδείχτηκε τελικά πως δεν ήταν της αρεσκείας της αντιτρομοκρατικής.

 Για να κάνουμε μία αναδρομή στην ίδια την υπόθεση, το καλοκαίρι του 2012 στην Πάρο πραγματοποιείται ληστεία σε υποκατάστημα της alphabank κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίζεται θανάσιμα ένας οδηγός ταξί που επιχείρησε να αποτρέψει τη φυγή των ληστών. Λίγες μέρες αργότερα, συλλαμβάνεται ο Τάσος Θεοφίλου στην Αθήνα με κύριες κατηγορίες την ανθρωποκτονία, τη συμμετοχή σε ληστεία και τη συμμετοχή στην οργάνωση Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς. Κατηγορίες που από την πρώτη στιγμή αρνείται.

Το μοναδικό στοιχείο που οδήγησε στη σύλληψη του Θεοφίλου σύμφωνα με την αντιτρομοκρατική υπηρεσία ήταν ένα «ανώνυμο τηλεφώνημα» στη ΓΑΔΑ που τον υπέδειξε ως τον δράστη της ληστείας. Το τηλεφώνημα αυτό ποτέ δεν καταγράφηκε, ούτε εντοπίστηκε η πηγή του καθώς όπως ευθαρσώς ισχυρίστηκε η ίδια υπηρεσία κατά τη διάρκεια της δίκης, δεν υπάρχει αναγνώριση κλήσεως στα κεντρικά της Ελληνικής Αστυνομίας. Κατά την πρώτη δίκη, κανένας μάρτυρας δεν τον αναγνώρισε.

Η πρωτόδικη καταδίκη του Τάσου Θεοφίλου στηρίχθηκε σε δείγμα DNA που βρέθηκε σε ένα καπέλο το οποίο υποτίθεται ότι φορούσε ο ληστής. Ωστόσο το καπέλο που παρουσιάστηκε στη δίκη είχε εντοπιστεί εκ των υστέρων, δεν περιλήφθηκε στην επιτόπου φωτογράφιση των πειστηρίων, δεν εγγράφηκε στην έκθεση κατάσχεσης ούτε αναγνωρίστηκε από τους μάρτυρες. Παράλληλα, δύο επιστημονικά αρμόδιοι μάρτυρες δήλωσαν ότι η ανίχνευση DNA σε κινητό αντικείμενο δεν σημαίνει κατ’ανάγκη ότι το πρόσωπο στο οποίο ανήκει το DNA έχει έρθει σε επαφή με το αντικείμενο αυτό.

Τα παραπάνω, βέβαια, δεν εμπόδισαν την κατά τα άλλα «τυφλή» αστική δικαιοσύνη να αποφανθεί: ναι μεν αθώος για τη συμμετοχή στην οργάνωση Σ.Π.Φ., αλλά ένοχος για τις υπόλοιπες κατηγορίες με ποινή φυλάκισης 25 ετών χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι το εφετείο. Η εισαγγελία προκειμένου να διατηρήσει τη δίκη και σε δεύτερο βαθμό κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς ενόρκους, για να μην αποκαλυφθεί φυσικά το μέγεθος της σκευωρίας, άσκησε και από τη μεριά της έφεση, ξαναβάζοντας στο τραπέζι τις κατηγορίες για τις οποίες πρωτόδικα αθωώθηκε ο Θεοφίλου, δηλαδή τη συμμετοχή στην οργάνωση Σ.Π.Φ. Η δικαστική αυτή «επιλογή» βασίζεται στο ειδικό καθεστώς εξαίρεσης που διέπει τις δίκες των πολιτικών κρατουμένων και δίνει τη δυνατότητα σε μια δίκη να διατηρείται «κλειστών των θυρών» και χωρίς ενόρκους εφόσον παραμένει ενεργό το ειδικό καθεστώς του άρθρου 187 του ΠΚ («τρομονόμου») περί εγκληματικής οργάνωσης.

Από την πρώτη στιγμή έγινε ξεκάθαρη η οργανωμένη και στοχευμένη επέμβαση του κράτους με τους μηχανισμούς του στη συγκεκριμένη υπόθεση. Από τη μία, με την απευθείας ανάληψή της από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και από την άλλη, με τα μ.μ.ε. σε υποστηρικτικό ρόλο προς τη ρητορική της αντιτρομοκρατικής, χτίζοντας και αναπαράγοντας το προφίλ του τρομοκράτη – δημόσιου κινδύνου και ταυτίζοντας με αυτό τον Τάσο Θεοφίλου βάσει της πολιτικής του ταυτότητας και δράσης, του συγγραφικού του έργου και των προσωπικών του σχέσεων. Στα παραπάνω προστίθεται η αστική δικαιοσύνη, η οποία είναι πάντα πρόθυμη να κουρελιάσει τη νομιμότητα που η ίδια υπερασπίζεται, καταδικάζοντας ξανά και ξανά έναν άνθρωπο χωρίς να έχει καταφέρει να αποδείξει ούτε την σχέση του με την Σ.Π.Φ. ούτε με τη ληστεία.

Η υπόθεση του Τάσου Θεοφίλου συμπυκνώνει με τον πιο ωμό και ξεκάθαρο τρόπο την εκδικητικότητα του κράτους και τη μεθοδικότητα στη διαχείριση όσων αγωνίζονται ενάντια στις κυρίαρχες δομές και τις επιταγές του κεφαλαίου. Δεν είναι, όμως, η μοναδική. Έρχεται να προστεθεί σε σειρά άλλων υποθέσεων. Είτε αφορούν διώξεις αναρχικών και αγωνιστών χωρίς αποδεικτικά στοιχεία (βλέπε δίωξη και αθώωση του Θοδωρή Σίψα για τον εμπρησμό της Μαρφίν το 2010 αφού στοχοποιήθηκε και στιγματίστηκε εφ’ όρου ζωής από το σύνολο των μ.μ.ε., δίωξη 21 κατοίκων της Ιερισσού και της Μ. Παναγιάς για σύσταση «εγκληματικής οργάνωσης» για το χατίρι της eldoradogold και του Μπόμπολα), είτε επιθέσεις σε πολιτικούς κρατούμενους με σκοπό την εξόντωση και την ηθική/πολιτική τους απαξίωση (στέρηση αδειών και ιατρικής περίθαλψης, καταπάτηση και του παραμικρού δικαιώματος εντός της φυλακής).

Στήνεται μια συγκεκριμένη πολιτική καταστολής/εξόντωσης οποιουδήποτε/οποιασδήποτε επιλέγει να οργανωθεί και να αντισταθεί στους κρατικούς σχεδιασμούς ταξικής επιβολής. Ένα καθεστώς εξαίρεσης που -πηγάζει από- και βασίζεται υλικά και πολιτικά σε μια βιομηχανία στοχοποίησης, παραγωγής, διαχείρισης και καταστολής ενόχων- «τρομοκρατών» και εκτείνεται από τους νόμους για τις φυλακές τύπου Γ, τους τρομονόμους (άρθρα 187 και 187Α), την επικύρωση της επιστημονικοφανούς μεθόδου του DNA ως έγκυρο αποδεικτικό στοιχείο ενοχής(βλ. υπόθεση Ηριάννας/Περικλή) , μέχρι την ποινικοποίηση των ιδεολογιών και των προσωπικών σχέσεων.

Οι τρομονόμοι, οι εκδικητικές συνθήκες ομηρίας, η υλική και ηθική εξόντωση που επιβάλλουν οι κρατούντες σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, δε στοχεύουν και αφορούν μόνο τους αναρχικούς. Είναι τα μέσα που χρησιμοποιούνται εναντίον όσων επιλέξουν να παλέψουν για τα συμφέροντα τους κόντρα στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, κόντρα στο κράτος και στο κεφάλαιο. Η καταστολή και οι διώξεις όμως δεν μπορεί να αποτελούν άλλοθι αδράνειας ούτε αιτία δηλώσεων νομιμοφροσύνης. Ιστορικά δεν υπήρξε ποτέ περίοδος που οι αγωνιστές δεν βρίσκονται στο στόχαστρο της κρατικής κατασταλτικής επίθεσης.

Με μικρά και σταθερά βήματα, με πίστη στις δυνάμεις μας και με όπλο τις δικές μας αυτόνομες δομές, με μέσα που επιλέγουμε οι ίδιοι και οι ίδιες και όχι αυτά που μας επιτρέπει κάθε φορά η κυριαρχία, μακριά από ψευδοδιλλήματα περί νομιμότητας, διαχειριστικές λογικές και εκλογικές αυταπάτες, να οργανώσουμε τη δράση μας και να αγωνιστούμε κόντρα στο κράτος και στο κεφάλαιο, με κοινω­νική δράση και ταξικό προσανατολισμό.

….όσες χρειάζεται η «αντιτρομοκρατική» για να τον καταδικάσει!

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ

Πέλοτο

Μικροφωνική αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia

Την Πέμπτη 25.1 πραγματοποιήσαμε μικροφωνική στην πλατεία Αντίκα, στο κέντρο της πόλης, σε ένδειξη αλληλεγγύης στην κατάληψη Libertatia μαζί με το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης. Η προκήρυξη που μοιράστηκε εδώ

Άμεση απελευθέρωση του Τάσου Θεοφίλου.Να τσακίσουμε το καθεστώς εξαίρεσης

Προκήρυξη για την υπόθεση του Τάσου Θεοφίλου και την στοχοποίηση του από κράτος, δικαστές και ΜΜΕ. Μπορείς να την κατεβάσεις σε pdf από εδώ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

Στις 21 Νοεμβρίου 2016 ξεκίνησε η δίκη, σε δεύτερο βαθμό, του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου, ο οποίος καταδικάστηκε το 2014 σε 25 χρόνια κάθειρξη για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία και για ληστεία χωρίς κανένα απτό ενοχοποιητικό στοιχείο. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, το καλοκαίρι του 2012 στην Πάρο, πραγματοποιείται ληστεία σε υποκατάστημα της alphabank κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίζεται θανάσιμα ένας οδηγός ταξί που επιχείρησε να αποτρέψει τη φυγή των ληστών. Λίγες μέρες αργότερα, συλλαμβάνεται ο Τάσος Θεοφίλου στην Αθήνα με κύριες κατηγορίες την ανθρωποκτονία, τη συμμετοχή σε ληστεία και τη συμμετοχή στην οργάνωση Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς. Κατηγορίες που από την πρώτη στιγμή αρνείται.

Το μοναδικό στοιχείο που οδήγησε στη σύλληψη του Θεοφίλου σύμφωνα με την αντιτρομοκρατική υπηρεσία ήταν ένα «ανώνυμο τηλεφώνημα» στη ΓΑΔΑ που τον υπέδειξε ως τον δράστη της ληστείας. Το τηλεφώνημα αυτό ποτέ δεν καταγράφηκε, ούτε εντοπίστηκε η πηγή του καθώς όπως ευθαρσώς ισχυρίστηκε η ίδια υπηρεσία κατά τη διάρκεια της δίκης, δεν υπάρχει αναγνώριση κλήσεως στα κεντρικά της Ελληνικής Αστυνομίας. Κατά την πρώτη δίκη, κανένας μάρτυρας δεν τον αναγνώρισε.

Η καταδίκη του Τάσου Θεοφίλου στηρίχθηκε σε δείγμα DNA που βρέθηκε σε ένα καπέλο το οποίο υποτίθεται ότι φορούσε ο ληστής. Ωστόσο το καπέλο που παρουσιάστηκε στη δίκη είχε εντοπιστεί εκ των υστέρων, δεν περιλήφθηκε στην επιτόπου φωτογράφιση των πειστηρίων, δεν εγγράφηκε στην έκθεση κατάσχεσης ούτε αναγνωρίστηκε από τους μάρτυρες. Παράλληλα, δύο επιστημονικά αρμόδιοι μάρτυρες δήλωσαν ότι η ανίχνευση DNA σε κινητό αντικείμενο δεν σημαίνει κατ’ανάγκη ότι το πρόσωπο στο οποίο ανήκει το DNA έχει έρθει σε επαφή με το αντικείμενο αυτό.

Τα παραπάνω, βέβαια, δεν εμπόδισαν την κατά τα άλλα «τυφλή» αστική δικαιοσύνη να αποφανθεί: ναι μεν αθώος για τη συμμετοχή στην οργάνωση Σ.Π.Φ., αλλά ένοχος για τις υπόλοιπες κατηγορίες με ποινή φυλάκισης 25 ετών χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι το εφετείο. Η εισαγγελία προκειμένου να διατηρήσει τη δίκη και σε δεύτερο βαθμό κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς ενόρκους, για να μην αποκαλυφθεί φυσικά το μέγεθος της σκευωρίας, άσκησε και από τη μεριά της έφεση, ξαναβάζοντας στο τραπέζι τις κατηγορίες για τις οποίες πρωτόδικα αθωώθηκε ο Θεοφίλου, δηλαδή τη συμμετοχή στην οργάνωση Σ.Π.Φ. Η δικαστική αυτή «επιλογή» βασίζεται στο ειδικό καθεστώς εξαίρεσης που διέπει τις δίκες των πολιτικών κρατουμένων και δίνει τη δυνατότητα σε μια δίκη να διατηρείται «κλειστών των θυρών» και χωρίς ενόρκους εφόσον παραμένει ενεργό το ειδικό καθεστώς του άρθρου 187 του ΠΚ («τρομονόμου») περί εγκληματικής οργάνωσης.

Από την πρώτη στιγμή έγινε ξεκάθαρη η οργανωμένη και στοχευμένη επέμβαση του κράτους με τους μηχανισμούς του στη συγκεκριμένη υπόθεση. Από τη μία, με την απευθείας ανάληψή της από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και από την άλλη, με τα μ.μ.ε. σε υποστηρικτικό ρόλο προς τη ρητορική της αντιτρομοκρατικής, χτίζοντας και αναπαράγοντας το προφίλ του τρομοκράτη – δημόσιου κινδύνου και ταυτίζοντας με αυτό τον Τάσο Θεοφίλου βάσει της πολιτικής του ταυτότητας και δράσης, του συγγραφικού του έργου και των προσωπικών του σχέσεων. Στα παραπάνω προστίθεται η αστική δικαιοσύνη, η οποία είναι πάντα πρόθυμη να κουρελιάσει τη νομιμότητα που ίδια υπερασπίζεται, καταδικάζοντας ξανά και ξανά έναν άνθρωπο χωρίς να έχει καταφέρει να αποδείξει ούτε την σχέση του με την ΣΠΦ ούτε με τη ληστεία.

Η υπόθεση του Τάσου Θεοφίλου συμπυκνώνει με τον πιο ωμό και ξεκάθαρο τρόπο την εκδικητικότητα του κράτους και τη μεθοδικότητα στη διαχείριση όσων αγωνίζονται ενάντια στις κυρίαρχες δομές και τις επιταγές του κεφαλαίου. Δεν είναι, όμως, η μοναδική. Έρχεται να προστεθεί σε σειρά άλλων υποθέσεων. Είτε αφορούν διώξεις αναρχικών και αγωνιστών χωρίς αποδεικτικά στοιχεία (βλέπε δίωξη και αθώωση του Θοδωρή Σίψα για τον εμπρησμό της Μαρφίν το 2010 αφού στοχοποιήθηκε και στιγματίστηκε εφ’ όρου ζωής από το σύνολο των μ.μ.ε., δίωξη 21 κατοίκων της Ιερισσού και της Μ. Παναγιάς για σύσταση «εγκληματικής οργάνωσης» για το χατίρι της eldoradogold και του Μπόμπολα), είτε επιθέσεις σε πολιτικούς κρατούμενους με σκοπό την εξόντωση και την ηθική/πολιτική τους απαξίωση (στέρηση αδειών και ιατρικής περίθαλψης, καταπάτηση και του παραμικρού δικαιώματος εντός της φυλακής).

Στήνεται μια συγκεκριμένη πολιτική καταστολής/εξόντωσης οποιουδήποτε/οποιασδήποτε επιλέγει να οργανωθεί και να αντισταθεί στους κρατικούς σχεδιασμούς ταξικής επιβολής. Ένα καθεστώς εξαίρεσης που -πηγάζει από- και βασίζεται υλικά και πολιτικά σε μια βιομηχανία στοχοποίησης, παραγωγής, διαχείρισης και καταστολής ενόχων- «τρομοκρατών» και εκτείνεται από τους νόμους για τις φυλακές τύπου Γ, τους τρομονόμους (άρθρα 187 και 187Α), την επικύρωση της επιστημονικοφανούς μεθόδου του DNA ως έγκυρο αποδεικτικό στοιχείο ενοχής, μέχρι την ποινικοποίηση των ιδεολογιών και των προσωπικών σχέσεων.

Οι τρομονόμοι, οι εκδικητικές συνθήκες ομηρίας, η υλική και ηθική εξόντωση που επιβάλλουν οι κρατούντες σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, δε στοχεύουν και αφορούν μόνο τους αναρχικούς. Είναι τα μέσα που χρησιμοποιούνται εναντίον όσων επιλέξουν να παλέψουν για τα συμφέροντα τους κόντρα στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, κόντρα στο κράτος και στο κεφάλαιο. Η καταστολή και οι διώξεις όμως δεν μπορεί να αποτελούν άλλοθι αδράνειας ούτε αιτία δηλώσεων νομιμοφροσύνης. Ιστορικά δεν υπήρξε ποτέ περίοδος που οι αγωνιστές δεν βρίσκονται στο στόχαστρο της κρατικής κατασταλτικής επίθεσης.

Με μικρά και σταθερά βήματα, με πίστη στις δυνάμεις μας και με όπλο τις δικές μας αυτόνομες δομές, με μέσα που επιλέγουμε οι ίδιοι και οι ίδιες και όχι αυτά που μας επιτρέπει κάθε φορά η κυριαρχία, μακριά από ψευδοδιλλήματα περί νομιμότητας, διαχειριστικές λογικές και εκλογικές αυταπάτες, να οργανώσουμε τη δράση μας και να αγωνιστούμε κόντρα στο κράτος και στο κεφάλαιο, με κοινωνική δράση και ταξικό προσανατολισμό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ

ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ

Αλληλεγγυη στο Αυτονομο Στεκι Ξανθης, 07.2016

To Σάββατο 03 Ιουλίου το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης δέχθηκε εμπρηστική επίθεση που προκάλεσε περιορισμένες υλικές ζημιές. Η επίθεση αυτή έρχεται να προστεθεί στις πολλές προσπάθειες καταστολής που δέχθηκαν και συνεχίζουν να δέχονται στέκια και καταλήψεις ανά την Ελλάδα από κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς. Η στοχοποίηση αυτή των δομών του ανταγωνιστικού κινήματος κάνει ακόμα πιο ξεκάθαρη τη ανάγκη για οργάνωση και αντίσταση απέναντι στον πολιτικό και κοινωνικό φασισμό. Ακριβώς όπως συνέβη πριν κάποια χρόνια, όταν φασίστες προσπάθησαν να κάψουν τον ανοιχτό κοινωνικό χώρο Xanadu στη Ξάνθη, ξεκαθαρίζουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι θα υπερασπιστούμε έμπρακτα και με κάθε τρόπο τους πολιτικούς μας χώρους μας και τις δομές που δημιουργήσαμε.
Αλληλεγγύη στην κατάληψη Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης

Για περισσότερα δες στο σάιτ του ΑΣΞ εδώ, εδώ και εδώ.

Πανό αλληλεγγύης στο Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης, που κρεμάστηκε στο Πολυτεχνείο (ΠΡΟΚΑΤ). τον Ιούλιο του 2017.
IMG_1216

Αντισταση στην ποινικοποιηση της αλληλεγγυης – Να κλεισουν τωρα ολα τα στρατοπεδα συγκεντρωσης

Την Κυριακή 22 Μαΐου πραγματοποιήθηκε παρέμβαση έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Ξάνθης. Υπήρξε επικοινωνία με τους μετανάστες μέσω μικροφωνικής παρά τις προσπάθειες των μπάτσων να τους φιμώσουν. Η παρέμβαση διήρκησε 2 ώρες και μόλις οι αλληλέγγυοι  αποχώρησαν από το στρατόπεδο οι μετανάστες που επικοινώνησαν μαζί τους δέχθηκαν εκδικητική επίθεση και ξυλοκοπήθηκαν απ’τους ανθρωποφύλακες.

Η παρακάτω αφίσα τυπώθηκε σε 250 κομμάτια και κολλήθηκε στην πόλη της Ξάνθης.

afisa_met_ksulo

IMG_20160627_131016

Αλληλεγγυη στη Sanaa Taleb & Συγκεντρωση εξω απο το στρατοπεδο συγκεντρωσης Ξανθης, 05.2016

Στο πλαίσιο καμπάνιας ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και αλληλεγγύης στους αγώνες μεταναστών, αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες της Θεσσαλονίκης, διοργάνωσαν συγκέντρωση έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης μας.

Το πέλοτο ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα συμμετέχοντας στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στις 22.05.2016, με μικροφωνική εγκατάσταση, επικοινωνία με τους έγκλειστους μετανάστες και διανομή της αραβόφωνης έκδοσης της εφημερίδας δρόμου Άπατρις

Ως δημοσιοποίηση της επερχόμενης δράσης, το Πέλοτο -με τη συνδρομή συναγτωνιστών/στριών από τον αντιεξουσιαστικό χώρο- κρέμασε δύο προπαγανδιστικά πανό στον Ερυθρό Σταυρό και στο Πολυτεχνείο,(ΠΡΟΚΑΤ) και περπάτησε το κέντρο της πόλης μοιράζοντας, την προκήρυξη “Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών εργατών ως πτυχή του ολοκληρωτισμού της εργασίας”, την ανακοίνωση “Άλλο αλληλεγγύη και άλλο φιλανθρωπία” και την προκήρυξη-χρονικό για τον αγώνα της Sanaa Taleb, η οποία καλούσε στη δράση έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Την ανακοίνωση μπορείς να την κατεβάσεις σε μορφή pdf από εδώ ή να τη διαβάσεις παρακάτω

 

Η Sanaa Taleb μοιάζει με εμάς.
Είναι μια από εμάς. Αγωνίζεται και για λογαριασμό μας.

Η 33χρονη Sanaa Taleb κατάγεται από το Μαρόκο, ζει στην Ελλάδα εδώ και 5 χρόνια και εργαζόταν σε μαγαζί του κέντρου της Αθήνας. Στις 4 Απριλίου 2015 συνελήφθη επειδή δεν είχε χαρτιά και οδηγήθηκε στο κέντρο κράτησης του Ελληνικού (Αθήνα) όπου κρατούνται δεκάδες άλλες γυναίκες, όλες μετανάστριες χωρίς χαρτιά.

Ενώ πλησίαζε η συμπλήρωση των 6 μηνών μετά τους οποίους σύμφωνα με τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης του σύριζα, δεν θα επιτρεπόταν η συνέχιση της διοικητικής κράτησης μεταναστών για τη μη κατοχή των νομιμοποιητικών εγγράφων, η Sanaa ενημερώθηκε για την παράταση της κράτησής της για άλλους 3 μήνες. Μαζί με μία ακόμη συγκρατούμενη της αλλά και με τη στήριξη αλληλέγγυων της περιοχής, αποφασίζουν να ξεκινήσουν αποχή συσσιτίου διαμαρτυρόμενες για την συνέχιση της κράτησής τους και για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες κρατούνταν. Άλλες κρατούμενες που είχαν αρχικά συμφωνήσει να συμμετέχουν στην διαμαρτυρία, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά από τις έμμεσες απειλές των δεσμοφυλάκων για τις συνέπειες που αυτό θα είχε, και ενώ είχε ήδη προηγηθεί απόπειρα βίαιης απέλασης για 5 από αυτές.

Στις 5 Νοεμβρίου 2015 κι ενώ βρισκόταν στην πέμπτη μέρα αποχής συσσιτίου της ανακοινώθηκε ψευδώς ότι θα αφεθεί ελεύθερη. Οι μπάτσοι την μετέφεραν στο υπόγειο πάρκινγκ της Πέτρου Ράλλη (τμήμα αλλοδαπών)και στη συνέχεια στο αεροδρόμιο όπου αντιλήφθηκε ότι θα την απελάσουν. Η Sanaa αν και δεμένη με χειροπέδες αντιστέκεται στη απέλαση της και αφού τη χτυπούν άγρια, τη γυρνάνε στην Π.Ράλλη και της φορτώνουν τις κατηγορίες της απείθειας και φθοράς ξένης περιουσίας (καταστροφή περιπολικού).

Μετά την επιστροφή της στο Ελληνικό στις 6 Νοεμβρίου 2015 συνέχισε την αποχή συσσιτίου ενώ νοσηλεύτηκε για λίγες μέρες στο Δαφνί όπου οι γιατροί διέγνωσαν την ψυχολογική και σωματική κατάρρευση της υγείας της. Μετά από αιτήματα αποφυλάκισης που απορρίφθηκαν, αγώνες μαζί με τις υπόλοιπες κρατούμενες μετανάστριες, και παράτυπες παρατάσεις της κράτησης της, η Sanaa αφέθηκε ελεύθερη στις 27 Απριλίου 2016 μετά από 13 μήνες κράτησης στο σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ελληνικού.

Όλους αυτούς τους μήνες εκκρεμεί ένα δικαστήριο για απείθεια και φθορά ξένης περιουσίας, λόγω της αντίστασής της κατά την διάρκεια της απέλασης της. Το δικαστήριο μετά από αλλεπάλληλες αναβολές ορίστηκε εν τέλει στις 31/5.

Ο αγώνας της Sanaa Taleb είναι ένα αγώνας ενάντια σε έναν ρατσιστικό και μισάνθρωπο κρατικό μηχανισμό που γεννά στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι ένας ταξικός αγώνας ενάντια στον ολοκληρωτισμό της εργασίας και στην περεταίρω υποτίμηση της ζωής όλων μας και τέλος ένας αγώνας ενάντια σε ένα πατριαρχικό κόσμο που θέλει μόνο τους άντρες ικανούς για οποιαδήποτε διεκδίκηση ενώ τις γυναίκες να αποδέχονται παθητικά τη μοίρα τους.

Η αλληλεγγύη μας στην Sanaa Taleb είναι αδιαπραγμάτευτη.

Όπως αδιαπραγμάτευτη είναι και η στάση μας ενάντια σε όλα τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΔΟΘΕΙ
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΘΕ ΕΓΚΛΕΙΣΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΑΣ, ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

Συμμετέχουμε στην παρέμβαση που διοργανώνει η συνέλευση No Lager (Θεσσαλονίκη), έξω από το στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης μας, για την αλληλεγγύη στους φυλακισμένους μετανάστες.
ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΜΑΗ, 13:30

Πέλοτο,
05.2016

Προκηρυξη τοιχου για την υποθεση εμπρησμου της τραπεζας marfin στην αθηνα κατα τη διαδηλωση της 5ης μαη του 2010 και την στοχοποιηση του θ.σιψα, 12.2015

Προκήρυξη τοίχου που κολλήθηκε σε περιορισμένα αντίτυπα στο κέντρο της Ξάνθης το Δεκέμβρη του 2015.

sipsas

Διαδηλωση αλληεγγυης στους μεταναστες – εναντια στην ευρωπη φρουριο, 26.11.2015

Το Αυτόνομο Στέκι Ξάνθης κάλεσε σε διαδήλωση αλληλεγγύης στους μετανάστες και ενάντια στις κρατικές δολοφονίες.
Ομάδες που στεγάζονται στο Xanadu και ο κοινωνικός χώρος κάλεσαν στη διαδήλωση με αφίσα τους.

diadhlwsh allhleggyhs_bw1

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ – ΠΡΟΒΟΛΗ – “εναντια στα στρατοπεδα συγκετρωσης – ελευθερες μετακινησεις για ολους και ολες”, 15.10.2015

Προπαρασκευαστικό πολιτικό καφενείο ενόψει της ανοιχτής συζήτησης με τη συλλογικότητα Musaferat (Λέσβος), που πραγματοποιήθηκε στο Xanadu, στη 15.10.2015

kaf3_15-10-15

Ανακοινωση για την “αλληλεγγυη στους μεταναστες” με αφορμη καφενειο συλλογης χρηματων και ειδων πρωτης αναγκης στο Xanadu, 6.10 και 10.10.2016

Πραγματοποιήθηκαν 2 καφενεία αλληλεγγύης στο xanadu με σκοπό να μαζευτούν είδη πρώτης ανάγκης και χρήματα για τους μετανάστες που βρίσκονται αποκλεισμένοι στην Ειδομένη και τη Λέσβο.
Την δημοσιοποίηση της δράσης μπορείς να τη δεις στο σάιτ του ανοιχτού κοινωνικού χώρου Xanadu εδώ

Το πρώτο πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 6-10 και το δεύτερο την Πέμπτη 10-10, τα οποία διοργανώθηκαν από διάφορες ομάδες και άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου στην Ξάνθη.

Το πέλοτο -στηρίζοντας τη δράση- μοίρασε την παρούσα ανακοίνωση στο δεύτερο καφενείο.

Μπορείς να την κατεβάσεις από εδώ ή να τη διαβάσεις παρακάτω.

 

Άλλο αλληλεγγύη και άλλο φιλανθρωπία
Στηρίζοντας τις ανάγκες των μεταναστών που περνούν από την ελλάδα

Γέμισαν οι οθόνες μας με εικόνες χιλιάδων μεταναστών να έχουν γεμίσει τη Μυτιλήνη, την Κω, την Αθήνα, την Ειδομένη. Φεύγουν από τους τόπους τους οικογένειες ολόκληρες, πόλεις ολόκληρες. Αφήνουν πίσω τους τόπους τους, εκεί στη δυτική ασία ή στη βόρεια αφρική. Ψάχνουν μια καλύτερη ζωή χωρίς πόλεμο, χωρίς πείνα, γεμάτοι ελπίδες για την πλουσιότερη ευρώπη που έχουν δίπλα τους.
Για μια ευρώπη που στέλνει στρατεύματα, ξεκινά ή συνεχίζει πολέμους, εξοπλίζει δικτάτορες, παραστρατιωτικές οργανώσεις και μετατρέπει τις πατρίδες των μεταναστών σε μη κατοικήσιμες περιοχές. Μια ευρώπη που ακολούθως αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες για τα αποτελέσματα των πολέμων στους οποίους συμμετέχει στη μέση ανατολή και τη βόρεια αφρική σηκώνοντας φράκτες στα διάφορα εθνικά της σύνορα ή επιλέγει το είδος και το ποσοστό των ανθρώπων που θα δεχθεί.

Γιατί αυτός είναι ο καπιταλιστικός νόμος που κινεί τον κόσμο. Πόλεμος, καταστροφή, ξαναχτίσιμο. Για να κινηθεί η οικονομία, για να κινηθεί το χρήμα, για να ανοίξουν αγορές, για να ανακάμψει ο καπιταλισμός με άλλο ίσως πρόσωπο.

Και οι άνθρωποι που είναι στη μέση; Που σκοτώνονται, ξεσπιτώνονται, χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους, τα σπίτια τους, όλο τους το βιος; Παίζουν και αυτοί το ρόλο τους στην ιστορία. Είναι τα φθηνά εργατικά χέρια για την ανάκαμψη των εθνικών οικονομιών. Άνθρωποι εξαθλιωμένοι, φοβισμένοι, κυνηγημένοι. Άνθρωποι που φτάνουν σε σημείο να είναι ικανοποιημένοι μόνο και μόνο επειδή ζουν. Άνθρωποι που θα δουλέψουν μαζικά για ένα ξεροκόμματο σε “νόμιμες” ή σε “παράνομες” δουλειές, ήδη φακελωμένοι μετά τη διαδικασία της ταυτοποίησης που τους επιβάλλεται.
Ιδού λοιπόν το μεγαλείο του δυτικού πολιτισμού μας! Της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Του ΝΑΤΟ! Του λευκού, δυτικού, χριστιανικού κόσμου. Των αξιών, της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και άλλων γλυκανάλατων που ακούμε καθημερινά στις τηλεοράσεις. Τα κράτη μας και οι συνενώσεις τους ξεκινούν, υποδαυλίζουν, διατηρούν πολέμους σε άλλες περιοχές του πλανήτη και εκμεταλλεύονται με τον πιο αποδοτικό για τις εθνικές τους οικονομίες τρόπο, τους μετανάστες που αναγκάζονται να ξεριζωθούν από τον τόπο τους ψάχνοντας ένα καλύτερο αύριο.
Είναι σημαντικό να στηρίζεις υλικά τους χιλιάδες μετανάστες που βρίσκονται στην ελλάδα, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι όμηροι μέσα στο ελληνικό κράτος, αφού όλοι θέλουν να φύγουν σε πιο βόρεια και πιο πλούσια κράτη. Η κίνηση να δώσεις χρήματα ή είδη πρώτης ανάγκης, χωρίς κανένα άμεσο υλικό αντάλλαγμα, σε ξένους και κυνηγημένους ανθρώπους για την άμεση ανακούφισή τους, είναι χωρίς αμφιβολία μια αυτονόητη πράξη ανθρωπιάς.

Αλλά έτσι δεν αλλάζει τίποτα ουσιαστικά. Μετανάστες θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Ακόμα περισσότεροι και από ακόμα περισσότερα μέρη του πλανήτη. Μερικά ευρώ ή μερικές χιλιάδες γεύματα ή σερβιέτες, μένουν στο επίπεδο της φιλανθρωπίας αν δε συνοδεύονται από την έμπρακτη στήριξη των μεταναστών και την πολιτική καταγγελία των αιτιών που δημιουργούν αυτές τις εξαθλιωμένες μάζες ανθρώπων. Είναι απαραίτητη η στήριξη που βοηθά όχι από ελεημοσύνη αλλά επειδή αναγνωρίζει ότι η μετανάστευση είναι το γέννημα της οικονομικής αφαίμαξης των ανθρώπων και της καταστροφής της γης τους που “επιφέρει” η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού. Η προσπάθεια να αναδείξεις την αλήθεια ενάντια στον κυρίαρχο λόγο του κράτους και των μίντια, να οργανώσεις αντιστάσεις απέναντι στη στρατιωτικού τύπου διαχείριση των φθηνών εργατών που εφαρμόζεται στην transit περιοχή της νοτιoανατολικής ευρώπης, να βρεθείς στο πλευρό των μεταναστών απαιτώντας ελεύθερες μετακινήσεις για όλους, να αντισταθείς στο φασιστικό εσμό που ξεμυτίζει λυσσασμένος για να προστατέψει τα συμφέροντα των αφεντικών του είναι το πραγματικό πολιτικό καθήκον όσων επιμένουμε να στεκόμαστε γερά στα πόδια μας στην δική μας πλευρά του ταξικού και κοινωνικού ανταγωνισμού.

Οι μετανάστες δεν είναι ούτε τρομοκράτες, ούτε τυχοδιώκτες, ούτε άνανδροι που δεν έκατσαν να πολεμήσουν στον τόπο τους. Είναι τα αποκαΐδια της φτώχειας και των πολέμων στις πατρίδες τους. Θα είναι η εικόνα από το μέλλον και για άλλους τόπους αυτού του κόσμου, όσο δεν στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο και δεν οργανώνουμε τις αντιστάσεις μας απέναντι στις ορέξεις και τις στρατηγικές των δυνατών. Γι αυτό στηρίζουμε τους μετανάστες. Όχι επειδή ζητάμε τη μετά θάνατο σωτηρία ούτε επειδή αναζητούμε ευκολότερο ύπνο τα βράδια. Αλλά επειδή είμαστε κι εμείς καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου και αντιλαμβανόμαστε τα συμφέροντά μας κοινά.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

Πέλοτο,
10.2016

Πολιτικη στηριξη στον αυτοδιαχειριζομενο χωρο “επι τα προσω” στην Πατρα, 05.2015

Μπορείς να κατεβάσεις την ανακοίνωση σε pdf από εδώ ή να τη διαβάσεις παρακάτω.

 

Πολιτική στήριξη στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω” στην Πάτρα

Πολλές φορές οι άνθρωποι και οι δομές του αντιθεσμικού αγώνα έχουν βρεθεί στο στόχαστρο της καταστολής. Όσοι και όσες έχουν ορθώσει το ανάστημά τους απέναντι σ’ αυτόν τον κόσμο της σκλαβιάς και της μιζέριας. Όσοι και όσες έχουν αποφασίσει ότι ο μοναδικός δρόμος για την κοινωνική ευημερία είναι η αντίληψη των κοινών συμφερόντων του νεοπρολεταριάτου και οι συλλογικοί αγώνες με βάση αυτά. Όσοι και όσες έθεσαν τον εαυτό τους στο στρατόπεδο της ανατροπής του καπιταλισμού, με σκοπό έναν κόσμο αλληλεγγύης και ισότητας. Είναι αυτοί και αυτές που αντιμετώπισαν, αντιμετωπίζουν και θα αντιμετωπίζουν τις επιθέσεις της κυριαρχίας, είτε φυσικές είτε ιδεολογικές, είτε κρατικά οργανωμένες είτε κοινωνικά υπαγορευμένες.

Την Κυριακή 26 Απρίλη ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω” στην πόλη της Πάτρας δέχτηκε επίθεση από 15-20 άτομα. Εκείνη την ώρα (10 το βράδυ) γινόταν συνέλευση στο χώρο. Οι συμμετέχοντες στη συνέλευση απέκρουσαν επιτυχώς την επίθεση, τρέποντας τα προαναφερόμενα άτομα σε φυγή. Έπειτα καλέστηκε ο κόσμος του ανταγωνιστικού κινήματος της πόλης, αλλά και ο κόσμος της γειτονιάς, να στηρίξουν τη δομή που δέχτηκε επίθεση και πραγματοποιήθηκε διαδήλωση στη γειτονιά που βρίσκεται το στέκι. Γειτονιά στην οποία έχει δώσει το στίγμα του, τον λίγο καιρό που υπάρχει το “επί τα πρόσω”. Το πολιτικό στίγμα μιας δομής του αντιεξουσιαστικού χώρου και του αντικαπιταλιστικού αγώνα (στο χώρο στεγάζονται αναρχικές πολιτικές ομάδες, μια ανοιχτή συνέλευση αναρχικών, και μια ομάδα ανεξάρτητων μουσικών παραγωγών).
Η στιγμή της επίθεσης αυτής ήταν η ολοκλήρωση της συνολικότερης τραμπούκικης επίθεσης εκείνης της ημέρας. Τα ξημερώματα της ίδιας μέρας, κάποια άτομα της ομάδας των 15 τραμπούκων, επιτέθηκαν σε αναρχικούς αγωνιστές, που βρίσκονταν σε μαγαζί της πόλης. Και μετά έστησαν καρτέρι έξω από το μαγαζί, το οποίο απαντήθηκε από τους συντρόφους των αγωνιστών, που έσπευσαν στο μαγαζί, σπάζοντας έτσι τον μαφιόζικο αποκλεισμό. Η υπόθεση συνεχίστηκε και στο νοσοκομείο, όπου οι τραμπούκοι επιχείρησαν και νέα επίθεση.

Ο σκοπός των τραμπούκων και της χουλιγκανίστικης βίας τους είναι προφανής. Είναι ο εκφοβισμός των αναρχικών αγωνιστών και των αγωνιστριών, ώστε να πάει ένα βήμα πίσω ο αντικαθεστωτικός αγώνας. Τα κίνητρά τους είναι η άρνηση και η απέχθειά τους στο οργανωμένο ανταγωνιστικό κίνημα. Η ταυτότητά τους είναι οι αξίες αυτής της κοινωνίας. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός που εκφράζεται με τραμπουκισμούς, με μαφιοζιλίκια, με απειλές, με επίδειξη μάτσο αντρίλας. Άνθρωποι που έχουν αποκλειστεί από δράσεις και διαδικασίες του αντιεξουσιαστικού χώρου της πόλης για την αντικινηματική συμπεριφορά τους, την αποδεικνύουν αυτήν τη φορά περίτρανα.

Κάθε επίθεση στις δομές του ανταγωνιστικού κινήματος, κάθε επίθεση στους ανθρώπους του, κάθε προσπάθεια προβοκαρίσματος των διαδικασιών και των δράσεών του, είναι επίθεση στο ανταγωνιστικό κίνημα στο σύνολό του. Το κίνημα και συγκεκριμένα ο αντιεξουσιαστικός χώρος έχει δείξει εδώ και πολλά χρόνια ότι δε θα τρομοκρατηθεί, δε θα παραιτηθεί. Κάθε κρατική και παρακρατική επίθεση, κάθε έκφανση της κοινωνικής σαπίλας θα απαντιέται. Και επειδή αυτή η σαπίλα, που μας θέλει διανοητικά φτωχούς και κοινωνικά αδρανείς, στοχοποιεί συντρόφους, θα μας βρίσκει απέναντί της. Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας και την πολιτική μας στήριξη στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο “επί τα πρόσω”. Για μια ακόμα φορά, ο κόσμος του αγώνα απέναντι στον κόσμο της υποταγής, της μισαλλοδοξίας, του χαφιεδισμού και της ξεφτίλας, οποιοδήποτε πρόσωπο και αν παίρνει ο κόσμος αυτός. Και ανάμεσα σ’ αυτούς τους κόσμους, εμείς έχουμε διαλέξει πλευρά.

πολιτική συλλογικότητα Πέλοτο
στο δρόμο για τον κομμουνισμό και την αναρχία

ξάνθη,
05-2015

Εναντια στο συγχρονο ολοκληρωτισμο – γιγαντοπανο – 04.2015

Γιγαντοπανό ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό και τη διαχείριση της κρατικής κατασταλτικής μηχανής από το συριζα

DSCN1322