ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ 12ΧΡΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΛΩΝΟ- ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 10.2 ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΜΕΡΑΣ ΔΡΑΣΕΩΝ

Μπορείς να κατεβάσεις την παρακάτω ανακοίνωση σε μορφή pdf από εδώ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΟΨΕΙ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΔΡΑΣΗΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 10.2, 12.00, ΠΛ. ΑΝΤΙΚΑ

 

ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ TRAFFICKING ΚΑΙ ΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ

Την Δευτέρα 8 Γενάρη ξεκίνησε η δίκη των κατηγορουμένων της πρώτης δικογραφίας για την υπόθεση βιασμών και τράφικινγκ της 12χρονης στον Κολωνό. Η δίκη διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών, μια απόφαση που οδηγεί σε αδιαφάνεια της διαδικασίας με την απουσία δημοσιογράφων αλλά και αλληλέγγυων κατά τη διάρκεια της δίκης, συγκαλύπτοντας ακόμα και αυτό το στάδιο της ως τώρα διαχείρισης της υπόθεσης.

 

Δεν ξεχνάμε ακόμη πριν λίγο καιρό που η  τότε υφυπουργός εργασίας Δόμνα Μιχαηλίδου  έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία κατοικίας της 12χρονης, αφήνοντάς την ευάλωτη στα κανιβαλιστικά μέσα ενημέρωσης, τους τραμπουκισμούς των θυτών-παιδοβιαστών και τις μαφιόζικες τακτικές εκφοβισμού ενός κυκλώματος trafficking. Ενδεικτική είναι και η «προστασία» που της προσέφερε το κράτος αφού όπως ανέφερε και ο  τότε υπουργός προστασίας του πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος, η αστυνομία προσέχει την ασφάλεια του παιδιού “διακριτικά” και “στο βαθμό που την αφορά”. Την ίδια στιγμή οι καταγγελίες της οικογένειας για τις επιθέσεις που δέχτηκαν γύρω και μέσα στο σπίτι που διαμένουν “διερευνήθηκαν από την ΕΛ.ΑΣ. και δεν επιβεβαιώθηκαν”. Η προστασία λοιπόν που θέλησαν να προσφέρουν ήταν τόσο διακριτική που άφησε ένα κορίτσι 12 χρονών (!) πλήρως εκτεθειμένο απέναντι στις επιθέσεις των κυκλωμάτων trafficking που κατήγγειλε και χαρακτηρίζοντας τις υπόλοιπες επιθέσεις που δέχτηκε ως «μη επιβεβαιωμένες». Εμείς όμως ξέρουμε πως ενώ κράτος και ΕΛΑΣ κάνουν τα στραβά μάτια οι επιθέσεις αυτές έχουν αφήσει σωματικό και ψυχικό αποτύπωμα τόσο στο ίδιο το 12χρονο κορίτσι όσο και στην οικογένειά της.

 

Αυτή είναι η στήριξη του κράτους και των θεσμών του στα θύματα έμφυλης βίας και  sex trafficking. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι η πλειονότητα των κινήσεων αλληλεγγύης στη 12χρονη έχουν δεχτεί καταστολή μια ακόμα ένδειξη της θέσης που παίρνει το κράτος σε αυτή την υπόθεση, όπως και σε πολλές άλλες. Έτσι και για τη 12χρονη από τον Κολωνό, αλλά και την 19χρονη και την 27χρονη στην Ηλιούπολη που κατήγγειλαν τους βιαστές και σωματεμπόρους τους.Οι ίδιες βρήκαν τη δύναμη και τα έβαλαν με επικίνδυνα  κυκλώματα sex trafficking, όπου δρουν κάθε λογής ισχυρά πρόσωπα και υψηλά ιστάμενοι της ΕΛΑΣ ενώ το κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την ασφάλεια, ούτε τη δικαίωσή τους. Μπορεί μάλιστα να τις βγάλει και στη σέντρα και να τις εκθέσει, όπως έγινε και με το πολλαπλά ευάλωτο ανήλικο κορίτσι που βίασαν και κακοποίησαν δεκάδες καθίκια.

 

Και στις δύο περιπτώσεις οι περισσότεροι από τους μαστροπούς και (παιδό)βιαστές έχουν αφεθεί ελεύθεροι, ενώ αντίθετα έμμεσα, και καθόλου τυχαία, τιμωρούνται τα θύματα που τους κατήγγειλαν. Είτε με όσα περιγράψαμε πιο πάνω για την έκθεση της 12χρονης, είτε με την εκδικητική φυλάκιση της μητέρας της, είτε με τη διαπόμπευση στο δικαστήριο στην υπόθεση της Ηλιούπολης. Η συνταγή ξεπλύματος του θύτη και έκθεσης της είναι ίδια, και την είδαμε να εκτελείται με ακρίβεια όταν η Γεωργία στη Θεσσαλονίκη κατήγγειλε τους βιαστές της, που για κακή της τύχη είναι γόνοι αστικής οικογένειας και ο μηχανισμός συγκάλυψης κινήθηκε γρήγορα. Μόνο συμπέρασμα λοιπόν    είναι ότι η αστική δικαιοσύνη, το κράτος και οι μηχανισμοί του δεν είναι σε κανένα στάδιο μιας καταγγελίας δίπλα στα θύματα. Μόνες μας η μία μαζί με την άλλη πρέπει σε κάθε βήμα να παλέψουμε για τα αυτονόητα, για την αξιοπρέπεια, για την ίδια μας τη ζωή.

 

Για το κράτος αρκεί μερικοί από τους θύτες να την πληρώσουν με κάποια χρόνια φυλακή, κάποιοι να την βγάλουν καθαρή, κάποιοι να πάρουν τα κατάλληλα “μέτρα” ώστε

 

να εξασφαλίσουν ότι το όνομα τους δεν θα ακουστεί ποτέ και οι περισσότεροι να συνεχίσουν να βιάζουν ξέροντας και με τη βούλα ότι κανείς δεν τους ακουμπάει. Πώς να σε ακουμπήσουν άλλωστε όταν έχεις τις πλάτες ενός κράτους που μεθοδικά και απροκάλυπτα συγκαλύπτει και ξεπλένει παιδοβιαστές, χωμένο βαθιά μέσα στη βρώμα των κυκλωμάτων που παρέχουν προστασία σε οίκους ανοχής (βλέπε αλληλεπικαλύψεις με τη δίκη της Greek Police Mafia), αλλά και όταν ο προαγωγός και βιαστής αστυνομικός Μπουγιούκος από την υπόθεση της Ηλιούπολης κυκλοφορεί ελεύθερος, παρότι κρίθηκε ένοχος ενώ συνεχίζει να απειλεί δημόσια τις καταγγέλουσες. Δεν μιλάμε για εξαιρέσεις, ούτε για για μεμονωμένες περιπτώσεις. Είναι η βαθιά πατριαρχική, σάπια και εκμεταλλευτική φύση του κράτους. Και το μήνυμα που στέλνει είναι ξεκάθαρο: μην μιλήσετε, γιατί θα βρείτε τον  μπελά σας.

 

Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε ένα σύστημα που αναπαράγει και θρέφει την καταπίεσή μας, που δαιμονοποιεί τη σεξουαλικότητα μάς και τις επιλογές μας σχετικά με τη μητρότητα, που μάς βιάζει εντός των αστυνομικών τμημάτων, που αφήνει το έδαφος για τις επιθέσεις εναντίων μας και δίνει συμβουλές σε επίδοξους γυναικοκτόνους για να πέσουν στα μαλακά. Βιασμός  της 12χρονής στον Κολωνό από τον Ηλία Μίχο και εκπόρνευση της σε τουλάχιστον 213 άνδρες, βιασμός 19χρονής μέσα στο ΑΤ Ομονοίας από 2 μπάτσους, κατ’ εξακολούθηση βιασμοί και κακοποιήσεις παιδιών στη «Κιβωτό του Κόσμου», υλικό εκδικητικής πορνογραφίας που διακινείται με αποτέλεσμα τον διαρκή βιασμό των θυμάτων ,μετανάστριες που καταγγέλουν σεξουαλικές παρενοχλήσεις από μπάτσους (ΠΡΟ.ΚΕ. ΚΑ στην Πέτρου Ράλλη) , νομοσχέδια που ψηφίζονται ενάντια στις αμβλώσεις, χιλιάδες έγκλειστες μετανάστριες  που κρατιούνται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και η λίστα δεν τελειώνει.

 

Ένα σύστημα που θρέφει και θρέφεται από την πατριαρχία. Ο αγώνας μας δεν αρχίζει ούτε και σταματά όταν παίρνει τη δικαστική οδό, σε ένα σύστημα που αφήνει ελεύθερους θύτες, βιαστές και κακοποιητές. Το μόνο δίχτυ προστασίας που μπορούμε να εμπιστευτούμε είναι η αλληλεγγύη από τα κάτω, οι δεσμοί των καταπιεσμένων γυναικών μεταξύ τους. Μια αλληλεγγύη έμπρακτη όπως στην περίπτωση της 12χρονης από συνελεύσεις γειτονιάς που αντανακλαστικά συγκροτήθηκαν και μαζί με φεμινιστικές συλλογικότητες στήριξαν έμπρακτα και με κάθε μέσο το ανήλικο κορίτσι και την οικογένεια της, εκεί που το κράτος “προσέφερε” 2 πακέτα ρύζι, 2 πακέτα φακές, 3 κουτάκια γάλα και 1,5 λίτρο λάδι τον μήνα, μαζί με μια εβδομαδιαία επίσκεψη σε παιδοψυχίατρο 60χλμ μακριά. Μόνος δρόμος οι κοινοί μας αγώνες μας για τη γυναικεία χειραφέτηση. Για ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.

 

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ 12ΧΡΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΛΩΝΟ

  ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ TRAFFICKING, ΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΒΙΑΣΤΩΝ-ΠΑΙΔΟΒΙΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΑ ΓΕΝΝΑ, ΤΑ ΘΡΕΦΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΕΙ

 ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΑΝΡΘΩΠΟ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ Η ΜΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ